-Na stacji w mieście K-

[Viktoria Żelasko]

Wsiadam do pociągu- Warszawa,
patrzysz na mnie,
zawsze z tej samej strony.

Jest we mnie biel,
wiesz co to znaczy być barwą białą,
poszumem cichym w zgiętym sercu.
Krzykiem.

Jadę.
Za szybą obrazy upadają z hukiem.
Kilometr za kilometrem,
strzępi we mnie suchą ranę.
Wyglądam ciebie.

Jadę.

Czuję swoje miasto,
bagaż wesoło dygocze na ramieniu,
istnieję albo nie istnieję.
Powrócę, żeby się upewnić.

[Gaja Istnieje]

wiersz ogólnie mi się podoba tylko ta ostatnia zwrotka jakoś mi nie pasuje. Jakby była trochę z innej bajki. Ale to jest moje skromne zdanie.

[Niewierny Tomasz]

A mi się nie podoba. Przedstawiasz jakieś suche fakty - wsiadam, wygladam, jestem barwą białą itd ale to nie wiele ma wspólnego z wierszem, do mnie to nie przemawia. Pozdrawiam

[Panna Cogito]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to jest według mnie świetne

reszta nie dorsta temu kawałkowi do pięt :-)

pozdrawiam