Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jakby szybkość pisania na klawiaturze
dorównywała podejmowaniu decyzji
samochody nie musiałyby mieć poduszek
powietrznych

jakby wolność
nie spała na ulicy w skorupie ślimaka
nikogo nie drażniłby dźwięk zegarków

ciągłe „wstawaj” „ruszaj się”
trąca głowami jak pręt w dzwonie

Opublikowano

Bielaczku, czytam Twoje porady na lepsze życie,
a raczej wnikliwe obserwacje świata. o ile
dwie pierwsze zwrotki mi się podobają, to w puencie
coś skrzypi, a nie dzwoni ;)

może rzeczywiście
chodzi o ten pręt. myślę nad gwoździem,
albo po prostu trącą głowami w dzwonie.

serdecznie Łejeczka :*

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




wszystko jest od czegoś zależne
niezależność jest zależna od samej siebie
przecież
gdyby nie ona wszystko byłoby zależne

widzę że ten pręt jest głównym minusem
i dobrze
nie można się we wszystkim zgadzać
i nie można drgać na każde doświadczenie
nieszczęścia

dzięki

/

wieczności.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



we wszystkich tworach podkreślam
cudzymi owe znaczenia w wierszu
to co natomiast uważam za sentencje
dopiero wtedy kursywą daje

a różnica między jakby a gdyby jest
dla mnie niewidoczna

pręt zostaje
ma podkreślać upór i drętwe zwyczaje

dzięki

wieczności.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Perykles Oda do stabilizacji i uważności. To wiersz o odnalezieniu siebie na nowo, już bez obsesyjnego pędu. Kojąca lektura, pozdrawiam :)
    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...