Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ale to "dzieciaku" takie do rzeczy jest;))
Jedynie możnaby tak "nadzieja orzeźwia samą siebie"
i wierszyk jest cudny, podoba mi się:)
Jeśli pozwolisz to sobie nad biurkiem powieszę, czyli tam, gdzie wiszą rzeczy godne pamiętania. A ten wiersz jest mi bliski, zważając na opisane tu uczucie, które nawet często mnie odwiedza:)
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michale, a jak ten ogień jest wewnętrzny, mój; a czasem zachowujemy się, jak dzieci?

Nie chodzi mi o to, bo sens jest ok, tylko to "dzieciaku" jest hasłem wywoławczym naszych rodzimych raperów. Nic do nich nie mam oczywiście, ale już nie moge oderwac się od tego słowa, inaczej nie może mi się skojarzyc...

PS - Dziewuszka - zostaw Stefana (tutaj z kungfolca, pisk, za moment: "dobry wiersz, kochany Kapeluszniku, bardzo dobry...")
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Naturalnie - jeżeli potrzeba kija, to bierze, łupie
- wiersz jest dobry (mocniej łupie)
(ona klęka, całuje wyciągniętą dłoń)
- wspaniały wiersz, don Riszelie
(i teraz czas na cukierka)

tak to wygląda.
Opublikowano

kiedy pusto
myśli tylko
i ogień nie grzeje
nadzieja orzeźwia sama siebie
a wolność wali w mur
***
Stefka PL siedzi sam w swojej piramidzie, bawi się w myśli-wego, ogień wygasł, bo Westa się ulotniła....i choćby mur głową rozwalił ona odeszła....
a co nie widzi mi się-
skoro siedzi sam, to do kogo mówi- mówisz.....
pozdrawiam ciepło ES

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma Dużo insynuacji !! 5  
    • fosfeny    przejdzie świt na który czekałem  przejdzie ta która będzie wiedzieć  przeminą wieczory deszcz skreślać                                            przestanie  kręgi światła latarń drży pole przy polu  w sadach ponad miastem wstanie dzień  w który się nie wsunę przetoczy się sen za którym pofrunę                                                 będzie lato    kwiaty wzbiorą pod językiem  kiedy cię usłyszą  pachnie jak petrichor    zmierzch spadnie choć będę  odginał mu palce znikną ślady  ale palić nie przestaną pręgi  oczy zgasną z oknami kamienic  wybije mi północ choć                                                                            minie południe                      
    • Świetnie zbudowane napięcie - ten tekst wchodzi bardzo cicho, a kończy się jak psychologiczne pęknięcie pod żebrami. Najmocniejsze jest dla mnie to lustro zamiast twarzy: nagle cały'gość' okazuje się może nie kimś obcym, tylko formą samotności, projekcji albo własnego głodu bliskości.    
    • Masz tu bardzo gęstą, niemal gotycko-senną wyobraźnię - jakby ktoś wrzucił Leśmiana do snu po deszczu i zostawił mu internetowe echo 'mine the mine'. Najmocniejsze jest to, że ten dom nie stoi w geografii, tylko w pamięci i języku; końcówka z Mamą rozbraja cały wcześniejszy labirynt obrazów jednym ciepłym światłem.  
    • „Co to jest miłość?” – pytasz z lękiem. To słowo zbyt ciasne, zbyt wąskie. To tak, jakbyś rzekł, patrząc w dal, że tam, za horyzontem, kończy się fala.   Oko widzi kres, ostrą linię, gdzie błękit z granatem cicho się splata. Lecz statek płynie dalej, w ciemność, w mrok, bo horyzont to tylko złudzenie — oszustwo wzroku.   Miłość to morze bez drugiego brzegu, wieczny ruch fal w nieskończonym biegu. Myślisz, że znasz już cały jej ląd, a ona znów rzuca cię w głęboki prąd.   To, co widzialne, to ledwie wstęp, płytka zatoka, bezpieczny brzeg. Prawdziwa głębia czai się tam, gdzie horyzont pęka i zostajesz sam.   Niezmierzona, dzika, bez końca i miar, to nie jest chwila, lecz potężny dar. Nie pytaj więc o kres, nie szukaj ram, gdy stoisz na brzegu — gdy stoisz sam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...