Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Fragile dreams

Toni_Morrison
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
Opublikowano

Witaj :)
pamiętam ostatni wiersz - znowu metafizycznie. ciekawy pomysł,
mam kilka propozycji na zwiększenie wieloznaczności.

Ciepło rodzi ciepło
płynna nadzieja na
wyproszenie zimnego ---->samocień - jakoś namieszał, widzę to tak.

iluzja spokoju
imitacja tłumu
ilustracja kroku

określone wahanie oddechu

----

Przez ciepło
nie dające poczucia bliskości z czasem ---->puenta jakaś słaba, nie pasuje kolejne powtórzenie w takim krótkim tekście. proponuję wyrzucić, albo napisać coś nowego.


serdeczności Espena :)

Akasha

Akasha

Opublikowano
Opublikowano

Pomysł bardzo ciekawy i intrygujący! Mi osobiście nie przeszkadzają powtórzenia, wiersz wydaje mi się przez nie bardziej spójny. Szczególnie podoba mi się zakończenie.
„Przez ciepło
nie dające poczucia bliskości z czasem”
Pozdrawiam A.

  • 5 lat później...
Sebek..._

Sebek..._

Opublikowano
Opublikowano

ciekawe...lubię ten kierunek, metafizyka, małookreśloność i surrealistycznie malowane obrazy w postaci tekstowej ;)
ale musimy pamętać nie możemy wymagać od widza wyobrażenia sobie całego świata,
całej mechaniki na której ma opierać się to błądzenie po omacku w abstrakcji
więc kilka skromnych słów i znikome połączenia pomiędzy nimi, brak ciągłości...

jest tutaj tego za mało, aby przenieść kogoś do swojego świata potrzebujesz solidniejszego mostu pomiędzy sobą a widzem
pozdro ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      jego żona

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena -  jego słoneczniki są bardzo przytulaste, tak jak Gwiaździsta noc i jego pokój- który aż się prosi o pluszaka.
    • Migrena
      jego żona

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   może tak być jak piszesz.   w młodości dobrze poznałem jego twórczość.   rozczytywałem się też w jego biografiach.   fascynował mnie jako artysta.   ale jego obrazy.......były dla mnie zbyt "rwane", szorstkie, bez efektu przytulenia się.   wiem , że malował to co widziała jego dusza.   ale to mnie nie przekonało.   Monet malował to co widzą oczy.   i moje oczy patrzą przez jego oczy i widzę piękno które wywołuje ciarki.     Van Gogh mi nie utkwił z popularności.   z czegoś innego.   ale innego w jego obrazach.   myślę czasem o tym.   na próżno.     dziękuję Poe:)  
    • iwonaroma
      Do...

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski dziękuję     
    • Poet Ka
      jego żona

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   Być może dlatego, że Vincent van Gogh kojarzy Ci się z archetypem malarza, zastępując w twojej wyobraźni signifié przypisane do signifiant „malarz”.   Nie przepadasz za jego twórczością, ale ukonstytuował się on w Twojej głowie jako synonim artysty.   Dlaczego? Ponieważ jest ikoną kultury masowej, a dodatkowo – poprzez nasycenie barw, trójwymiarowość (grube nakładanie farb) i oryginalność – jest niezwykle wizualny.   Jego warsztat malarski nie był akademicki, do tego stopnia, że ludzie ulegają złudzeniu, iż byliby w stanie sami namalować „Słoneczniki”.   Nie przepadasz za nim ze względu na (pozorne?) braki warsztatowe i właśnie tę iluzję łatwości.   Pojawia się jako pierwszy pod etykietą „malarz”, ponieważ jest głęboko zakorzeniony w popkulturze i operuje silnym obrazem.   Swój pośmiertny sukces Vincent zawdzięcza kulturze masowej – bez niej, braki warsztatowe (?) przesłoniłyby wizualność i oryginalną ekspresję tej sztuki.
    • hannawanda
      Amsterdam

      Przez hannawanda · Opublikowano

      I choć ulice wąskie straszą czasem jadem,   choć wśród zgorszenia żądzy wodospadem rozdziela się brud, szaleństwo ulicy,   wokoło nędznicy i rozpustnicy i ludzie dzicy, choć z okna ktoś krzyczy, w piwnicy ktoś ryczy, zza rogu ktoś syczy, ktoś tobie źle życzy,   znikają sceptycy i szerzy się mistycyzm i choć przecznicę od tej przecznicy dzielą kierownicy, łóżko ladacznicy, skupy alkoholu i maratończycy,   tu dzieje się wszystko, to tylko się liczy.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...