Szukam mojej siostry w poezji

[Lilianna Szymochnik]

Szukam zawsze mojej siostry pięknej w poezji
ona jest we mnie,ja jestem z nią,jak brat.
Sam sobie jestem mistrzem,władcą i panem
co z serca i z duszy wierszu wypowiem.

Muzyką litery zdania wersom mojej Muzy
rymu harmonii muzyką słów nuty i zdań.
Trzymam garść skarbu klejnotu wielki
błyszczący brylant wyśniony gwiazdy Weny.

Jest tylko mój ukryty moim myślą klucza
zamknięty w sezamie mojej wyobraźni i snu.
Bajeczny,że brak wyrażeń wszelkich słów
jedyny ,nad wszystkie sercu moim cudem.

Kto?-jemu się waży dorównać w piękności
płynący żaglowiec oceanów z falami wierszy.
Pamięcią pozostawi wyspą czasów znaki
księgą wpisanym rymów i wieków z nazwisk.

Nic nie zdoła zatrzymać żywiołu wiatry
idące sztormy,tornada,tej potęgi i mocy.
Mojego okrętu kochanej miłości i poezji
siostry najukochańszej bogini snu Weny.

Ty nie zostawisz mnie samotnego wyspie
brzegom odległym horyzontom dali bezkresu.
Przybędziesz w rumaki z karetą w diamenty
zabierzesz w swoje pałace boska poezji.

Będę cię szukał gdybym Cię miał zgubić
po wszystkich wodach nurtów lądy brzegi.
Gdziekolwiek zbłądzę Ty?-dasz mi znaki
ruszysz z pomocą skrzydłom rąk Anielskich.

Dla Ciebie żyję serce oddaję wszystko
będę zawsze z Tobą?-moja siostro stał.
Zawsze i wszędzie,na złe i dobre czuwał!
podaj mi swoje ręce w poezji ścieżkami.

Poprowadź mnie drogami nauki i wiedzy
wytłumacz,bym zrozumiał wołający głos.
Daj?-poznać zrozumieć wybranym,to tabu?
zakryte kurtyną oczy i otwórz mój wzrok.

Ten zakazany owoc w przezroczu obrazy
bym ujrzał światło wschodzącego zenitu.
Z nocy zrobiła się jasność umysłu i prawdy
by klejnot Twój?-sercu błysnął gwiazdami.

[Zielona jak sen]

komentarz komentarzem serce sercem wiersz wierszem poezja bywa też...