Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

śledź ją ! auto na skradach
nie lamp się taak
sromoprzeręble w gazetach
na w pół do piątej babsztyl we fioletowe herska
golone brwi
wrestle-pseudo: maurezmowa taka
spodnie w typ cipa gada że niby ten pieszczon kuternog jest yorkiem
pod parasolem wachlarz na pupilka
mi rury buczą: helooł kwoko ! toż chiński grzywacz z miotu na uszpet !

beka podspodne krety łopatą
wwiewy na dyszle przednio-dolne
to suną walce że idzie zadyma w zwarcie:
- chyba cię stary wyrzygł – połknął – i wyrzygł – odbierz !
- babochłopie wypowiadasz mi wojnę na pancze ? tatuś w tutu wygrzmaca nazwy na olisabebe, ba,
bulterier na pies budwajzer…
- twój ojciec jest taki, co to się go przed kumplami upycha - daj przeciwczłon !

a mi wrze wzdęty głąb
kopara rozdziawia się w kabel z okiem na końcu
wyczołga wynura z pieczar
- pasztecie ! papa wyszarpał patent na pułapę - gumka z klamki do futryny, że jak psiur włazi na salon to, to się za nim samo zamknie
a to łaszydło: chcę na rączki do pańci
a mi prycha poryk na poszczucie
sierść ujeża

rozpruta moszna na atrofach
i leci jastrząb na udziabę
pterodaktyl-przejściówka yorka w szponcury
będzie porwanie !

a wsysa przez śluzę pompą ssąco-tłuczącą
żucie na piree
malinka z podduszaniem w podgardlanie
i bucha z tym w kosmos

tato ! nareszcie mamy to
bomba na orbicie
czczony zapleczowaciat
zdjąć miliony być
przemeblować
panowanie nad światem
stworzyć normalną rasę ludzi:
majtki żółte z przodu na ineksprymable
skarpety na buty
oczy po bokach

a tu zacisk prąciowy upuszcza mocz na basen
i na ogonie łuna sik

gwizdek: zepsułeś !
ewakuować !
wyjść na środek
przy wszystkich posprzątać
przeprosić
i perpetuować !

Opublikowano
rozpruta moszna na atrofach
i leci jastrząb na udziabę
pterodaktyl-przejściówka yorka w szponcury
będzie porwanie !

a wsysa przez śluzę pompą ssąco-tłuczącą
żucie na piree
malinka z podduszaniem w podgardlanie
i bucha z tym w kosmos

tato ! nareszcie mamy to
bomba na orbicie
czczony zapleczowaciat
zdjąć miliony być
przemeblować
panowanie nad światem
stworzyć normalną rasę ludzi:
majtki żółte z przodu na ineksprymable
skarpety na buty
oczy po bokach

a tu zacisk prąciowy upuszcza mocz na basen
i na ogonie łuna sik

gwizdek: zepsułeś !
ewakuować !
wyjść na środek
przy wszystkich posprzątać
przeprosić
i perpetuować !


to jest niesamowite, pewnie pan nieżle najarany;)
końcóweczka i wiele innych miejsc, jak dla mnie, po prostu
bombowe, ale jako całość to raczej nie, odsączyć co ciekawsze
frazy i będzie gitez. 1 strofa zupełnie szalona hehe.
pozdrawiam
Opublikowano

to jest niesamowite, pewnie pan nieżle najarany;)
- otóż nie, drogi komentatorze [mam na dzieję, że nie zawiodłem twoich oczekiwań na dziwotwora]
przedmiot wierszyka świdrowałem zimnym okiem
gdybym chciał odrzedzić tekst zrobiłbym to
dzięki za radę
pozdrawiam

Opublikowano

prawdziwa kopalnia neologizmów tudzież frazeologizmów, fircykologizmów etc.
ale najbardziej z tego wszystkiego podoba mi się kyo:

"to jest niesamowite, pewnie pan nieżle najarany;) "
Pozdrawiam Autora
i ukłonik za niesamowitość:)

Aha i kyo też pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tak, to prawda jest przegadany
chyba, że przyjąć, że autor chciał wyłapać jądro sytuacji w jej skomplikowaniu, z symultanicznością zagadnień i po to - między innymi - sięgnął po migotliwą lingwę
cieszy, że dostrzegacie język
pozdro

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...