Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A na moim warszawskim podwórku
ktoś rozpieprzył piaskownicę.
Czarna rozpacz dla obszczajmurków
- okupują ulicę.

Pod oknami już nikt nie wyje,
rosną kwiatki, kwitną badylki.
Nikt nie trąbi, nie daje w szyję
mnożą się motylki.

Dziś na moim warszawskim podwórku
cisza jest i spokój.
Ktoś w drzwi kwiatek wetknął mi .
Chyba... to ktoś z bloku.

Opublikowano

Ale u mnie, tu w Szczecinie
po staremu wszystko płynie,
bo jedynie gdy jest słota
to wykrusza się hołota.

Mniejsza ciżba, słabsze głosy,
niedopałków mniejsze stosy
bowiem puszek i butelek
nie rzucają już menele.

Bo ten towar dochodowy
przyjmie sklep monopolowy
a zaś puszki (obok domu)
przyjmie im składnica złomu.

A że blok mój na podwórku
więc nie widzę obszczymurków
choć też pewnie na dzielnicy
łażą sobie po ulicy.

By od tego i owego
parę groszy na jednego
bałagana, muzgoje..
no bo przecież wypić trzeba.

Tak więc moja karuzela
czy to piątek czy niedziela
kręci się a na niej kwiatek
obszczymurków, nie z rabatek.

Opublikowano

kto Wrocławia nie zna
musi o tym wiedzieć
jak szuka ulicy
z mapą nie dojedzie

wciąż jakaś zamknięta
bo znów rozkopana
objazdem puszczają
proszę mości pana

ryją od lat paru
jak robotne krety
i końca nie widać
co złości niestety

czas w korkach ucieka
jak przez sito woda
wszyscy klną pod nosem
aż się burzy Odra

szczęściem że uroda
ulic ciągle wzrasta
i za latek parę
nie poznacie miasta

Opublikowano

za to u mnie na Pomorzu
nikt nie marzy już o morzu
bo jeziorek tu bez liku
jak i grzybów - w koszyku

spokój cisza w siole moim
nikt nie psoci, nikt nie gnoi
tu człowieka,
tu spokój na wędrowca czeka

powiecie że nudą powiało
lepiej nudą .....
byleby nic nie dokuczało....

Opublikowano

Na ogół ludziom nie zazdroszczę,
Ale Tobie...
Owszem.
Bo o takiej nudzie marzę...
Z tym powietrzem i pejzażem.

O paleniu w piecu,
Ciszą, mgłą nad ranem,
A po pracy bólem pleców
I skoszonym sianem.

Liśćmi na podwórzu
Kropelkami rosy
Chłopskiej drodze pełnej kurzu
Darciem gęby... w niebogłosy.
:)

Opublikowano

Owszem piękne to widoki
i czas jakby zawieszony
lecz ten piękny wiejski pejzaż
ma też słabsze strony.

Choćby nawet taka zima,
śniegi i zamiecie
tu jak w mieście nikt ci drogi
brachu nie zamiecie.

A do sklepu po zakupy
kawałek nielichy
sam więc widzisz mój ty brachu,
że to nie są śmichy.

Jako letnik to i owszem
bo cóż jemu trzeba,
wiejska droga, kawał lasu
i ten błękit nieba.

Opublikowano

Zamilkł HAYQ zawstydzony
albo zebrał od swej żony,
że w pochwałach się rozpływa
lecz czy wersja to prawdziwa
to już wkrótce się okaże
jak mi HAYQ to wymaże
i dokręci kontrą śrubę
a ja czekam jak na próbę
bo choć wiele cech nas różni
wspólnie nie znosimy próżni.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cóż, zamilkłem, lecz na chwilę...
Przypomniałeś mi zdarzenia
Oraz wspomnień różnych tyle,
Że zabrakło mi natchnienia.

Gdy 25 lat temu
Stan wojenny wprowadzono
Szybko z marzeń mnie odarto
I pałami wyleczono.

Stąd o bólu pleców wzmianka,
Nie od WRON-y, lecz z roboty,
Bo bół taki to sielanka,
To przyjemność, ba - pieszczoty.

Do Canady jechać miałem,
Gdy zamknięto nam lotnisko,
Więc... w Bieszczady - pomyślałem,
Lecz generał spaprał wszystko...

A wracając do tematu...
Tak, "w pochwałach się rozpływam"
Wolę wiejski smak kieratu,
Bo w nim w wolność się zaszywam.

I masz rację... oj, "zebrałem",
Ale nikt mnie nie przekona,
(Że jest lepszy w garści wróbel,
Niźli gołąb) - nawet żona.
Opublikowano

choć jesteście tacy różni
zwykły wierszyk nie poróżni
dwóch meryków li
lub wierszyków chi....
z głową w chmurach
ciałem w murach
płodzimy wierszowanki
różne rymowanki

nic to takiego
chwalić blizniego
albo pozazdrościć ciszy
w leśnej głuszy
bo w mieście ruch i hałas

stara prawda rację ma
-dobrze tam gdzie nie ma nas

Opublikowano

Myślę, że z Henrykiem
Się nie poróżnimy,
Bo jak sam... (skąd wiedział?)
Próżni nie lubimy.

A poza tym przyznam
Jest dla mnie honorem
Móc wymieniać strofki
Z tak zacnym autorem.
:)

Opublikowano

Dla mnie vice versa
lecz czy to wypada
chwalić się wzajemnie?
- Czyta to gromada.

Tyś mi też jest wzorem
i choć się nie znamy
to wiele wspólnego
w życiu dostrzegamy.

Lubię Twoje pióro,
(do pań – bez domysłów)
literacki warsztat,
kopalnię pomysłów.

I rozległą wiedzę,
i cechę skromności
ale nade wszystko,
że nie trwasz w próżności.

Opublikowano

Muszę Ci przyznać dużo racji
Z tą, hę... robotą - koło pióra,
Lecz T... Wzajemnej Adoracji,
Nie założymy, nieeee - to bzdura!

Na wazelinkę mam alergię,
Ty też, jak mniemam... i wyczuwam,
Więc skupiam całą swą energię...
I... żadnych wniosków nie wysuwam.

Bo gdy pochwalę, lub przywalę,
To tak, czy siak na rewanż czekam
A teraz szybko się oddalę,
Bo pies cholernie na coś szczeka.

Opublikowano

Z wazeliną wciąż kojarzę
zasłyszaną rzecz w młodości
- Jasiu nie syp do niej piasku
bo przeszkadza to w miłości.

I choć kawał ten był dłuższy
wiernie puentę przekazałem
więc jak widzisz z wazeliną
kiedyś dawniej kontakt miałem.

I choć nie był on fizyczny
to utrwalił się w pamięci
i dlatego od młodości
wazelina mnie nie kręci.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @karenka ... świat zdąża do Światłości wygląda jego bliskości   a ludzie ludzie idący tłumnie pogrążają go durnie   kiedyś dla hitlera klaskali teraz ... dla innego wodza życie by oddali    ciągle są mali a wielką móc otrzymali  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Nata_Kruk @Rafael Marius @aff @hehehehe @Wiechu J. K. @Natuskaa @viola arvensis @Berenika97 @Annna2 @Waldemar_Talar_Talar @Sylwester_Lasota @Poet Ka @Marek.zak1 @leo   dziękuję  serdecznie pozdrawiam  !!!
    • Nad kaplicą Sykstyńską unosi się biały dym. Coś chrzęści.  
    • @Migrena niektóre lubią pokonywać jakieś schody, nie wszytko musi się układać.
    • NOVA PELLIS PRO RITU VETERE 1974 Scriptum a Leonard Cohen TE RELINQUERE VOLUI? Czy w ogóle cię kochałem? Czy potrzebowałem? Czy w szranki stawałem? Czy bić się umiałem? Czy cię zostawiłem? Czy to potrafiłem? Czy wciąż dzielimy dolę Przy tym samym stole? Czy wzięliśmy dosłownie Odpowiedź odmowną? Czy  też deszcz wciąż pada  W ciszę listopada? Kwitną cytryn drzewa  Migdałowce więdną Czy byłem przez chwilę jedną  Tym, co tylko tobie śpiewa? (Czy sprawa skończona? Tak w literze prawa? Czy mrozu parawan Ściął deszcz listopada?  Cytryn drzewa lśnią kwiatem Migdałowce giną Jest wiosna i lato I na zawsze zima Czy  cię kochałem? Czy potrzebowałem? Czy z tobą walczyłem? Czy miałem dość siły? Czy miałem nadzieję Być lepszą z połów? Czy każde z nas dzieli  Z sobą swoje pół stołu? Czy kochałem chwilę chociaż? Czy to coś znaczy w twych oczach? Czy wciąż się kłócimy No nic, pomilczymy Czy kiedykolwiek cię kochałem... Nie wiem, zapomniałem  TE AMAVI? Chciałem cię zostawić, jasna rzecz Nasz rozdział zamykałem razy 66 By znów z tobą witać każdy dzień [Wersja 2] Lata mijają, a ty tracisz twarz Dziecko płacze, na posterunku trwasz I przed oczami ogrom swych spraw masz  [Wersja 3] Dobranoc, miła, mam nadzieję, że ci dobrze tu Łóżko jest wąskie, lecz uchylę ci rąbka mych ust  A tu człowiek, co haruje za uśmiech twój ESSE ET POSSE Byłeś obietnicą o świcie A ja oddechem ranka po Światłem, drogą i życiem A ja tym, co dusi grosz Ty byłaś  pik damą  Ja - Twój doktor Freud Ty - szczyt Kilimandżaro Ja -  na gapę gość Czy tego chciałeś właśnie - Mieszkać w domu, gdzie straszy  Mój i Twój duch? Czy chcesz w mej jaźni Mieszkać na poddaszu Gdzie po tobie zaginął słuch? Byłeś jak Al Pacino A ja -  jak Arnold S. Ty, paliatywna medycyna  A ja, wazeliny wdzięk Byłaś jak rycyny smak A ja, na wstrzymanie lek  Ciebie Babilon cały miał A ja byłem jak wierny pies [Chrus] Czy tak właśnie chciałeś: Wejść w dom który nawiedzają  Twój duch i mój też? Czy tak planowałaś: Mieszkać tu, gdzie z rzadka przebywają Duchy ciebie i mnie? [Wersja 3] Masz straszne zmarszczki Ja, wciąż szesnaście lat Chciałeś tyłu mieć w barszczu W mych ramionach tylko jedna z dam Chciałaś samotność zwalczyć Ja ją pokonałem sam Mówisz, że nie mnie On wskazał palcem Już na podłodze twoją suknię mam Czy tego chcieliście: Być tu, gdzie się w twiście Splątały wasze duchy i mój? Tak wiem, oczywiście: Planowaliście zamieszkać w tym mieście Gdzie straszy cały duchów rój... VERBA ACCIPE HOC DESIDERIUM Tak wielu skusił dźwięk dzwonków, Które przypięłaś do lędźwi swych I ci, co cię śmieli pożądać, Znaleźli to, czego będą pragnąć do końca dni Twoje piękno zginęło w tych wdziękach  Jak to odebrane im Zabierz z mego języka tej tęsknoty ból  Jak bezużyteczny był gest mój  Niech zobaczę twe piękno złamane na pół Tak jak starłaś w pył każdego, co skradł urok twój Twego ciała latarnia z ciemności Wyławia mego serca wrak Chcę skosztować twej hojnosci Aż nie powiesz: "Teraz zobaczysz jej brak" Wszystko zależy od tego, jak Bllisko mnie leżysz, pogrążona w snach Usuń z  języka smak tej tęsknoty   Tego, co czynił w samotni mój gest   Niech sczeźnie twa uroda  Jak ty ścierasz  w pył tego, co twym wybrańcem jest . Spragniony jak kolumnada  Co była świadkiem ruchu wojsk Stoję w ruinach twego świata Z twym zimowym płaszczem, zerwaną  klamrą twych Birkenstock  Pragnę cię tam widzieć nagą Zwłaszcza od tyłu albo w mrok Wyssaj  mi z  języka smak taniej pozłoty  Spraw, by mój gest  zatracił swą moc Zdejm tę krwistą suknię tylko do roboty Tak jak tego, co twym wybrańcem jest na jedną noc Ja wiem; jesteś wierna lepszemu, niż ja Rozczaruję się: poszedł sobie precz Stan twego serca spraw niech ocenię  W tym łóżku gdzie swójeskazałem na śmierć: W zakład dam swój laurów wieniec Że już całkiem otrząsnął się I już: zdjęłaś mi z  języka smak  tęsknoty  Wszystko, czym mój gest samotny był   Prysł Twój urok złoty Jak ten twój kochanek, co go starłaś w pył Multi tintinnabula amaverunt, Quibus lumbos ligavist' Omnes viri qui te desiderant, Invenerunt se te semper velle magis . Pulchritudo tua tibi amissa est, Sicut illis amissa erat Ite, missa breve tempus duravit Ite, bellum est. AMANS AMANS LEONARDUS  Podszedłem do ojca i powiedziałem:  "Daj inne imię mi : To, które noszę, pokrył strach, brud, zdrada i wstyd I miła, droga, kochana Proszę, wróć  Powiedział: "Zamknąłem cię w tym ciele, To ciało to jest twej siły test Możesz nim razić nieprzyjaciela Lub dać kobiecie śmiech" Więc zawołałem "Daj zacząć jeszcze raz "Pozwól mi zacząć znów -  -  Tym razem chcę mieć przyzwoitą twarz I spokojnyv duch" "Nigdy się nie odwróciłem", powiedział,  "Nie opuściłem cię To ty zbudowałeś świątynię,  Skryłeś  oblicze me" [Refren] I niech tej pieśni duch czysty i wolny zawsze będzie już, "Niech będzie wam tarczą,  by nie zwyciężył wróg" [Refren] [Utracony/opuszczony werset] Do walki na pustyni chciałem dotrzeć, by wesprzeć ojczyznę swą  Wiem, że chcieli dobrze, lecz metodą złą  Lecz ciałom trzeba wstać i iść, a krwi -  płynąć wciąż i wciąż Bo człowiek kreśli sztuczne linie na ziemi, którą wybrał On    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...