liryki najpiękniejsze
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Na początku wszystko wygląda
jak koniec.
Za mało czasu.
Za mało powietrza.
Za mało nadziei.
Usiąść i czekać, aż wszystko się skończy.
Czy wstać i zacząć.
Nie patrz na całość,
patrz tylko za horyzont.
Znajdź wodę.
Posadź życie w martwej ziemi.
W pewnym momencie
coś znowu się zepsuje, więc?
Ale oddychasz,
to jeszcze nie koniec.
Bo nigdy nie jesteś sam.
Więc działaj, kto Cię zatrzyma?
Rozwiązujesz kolejny problem.
Potem następny, i ...
Pewnego dnia,
znowu zobaczysz….
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 104 odpowiedzi
- 1 855 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 639 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 741 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 437 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 439 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Achilles_Rasti · Opublikowano
Na początku wszystko wygląda jak koniec. Za mało czasu. Za mało powietrza. Za mało nadziei. Usiąść i czekać, aż wszystko się skończy. Czy wstać i zacząć. Nie patrz na całość, patrz tylko za horyzont. Znajdź wodę. Posadź życie w martwej ziemi. W pewnym momencie coś znowu się zepsuje, więc? Ale oddychasz, to jeszcze nie koniec. Bo nigdy nie jesteś sam. Więc działaj, kto Cię zatrzyma? Rozwiązujesz kolejny problem. Potem następny, i ... Pewnego dnia, znowu zobaczysz…. -
-
Przez iwonaroma · Opublikowano
Lubię takie nowatorskie eksperymenty o ile coś wnoszą. A Twój wnosi :) -
Przez KOBIETA · Opublikowano
@Le-sław Rozumiem, mówisz o rywalizacji…ale wiesz ja raczej nie mam w sobie takiej potrzeby, by konkurować. Dla mnie wiersze to w większości dobra zabawaZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
chyba, że się zezłoszczę zresztą, co ja tam mogę wiedzieć o pisaniu! Nic. I nie chcę wiedzieć! @KOBIETA Ach i zasadnicze pytanie brzmi, czego dotyczyć miałaby owa rywalizacja! o wyświetlenia czy ilość serduszek ? pozdrawiam! -
Przez marzipan · Opublikowano
@Myszolak A ja dla jakże miłej odmiany widzę tu podmiot jako osobę opresyjną.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
- "Gdy nie byłaś przy mnie, nie byłaś prawdziwa"? - czyli sama obecność podmiotu stanowi potwierdzenie lub nawet ustanowienie autentyczności Adresatki? Podmiot to wazon, Adresatka to kwiaty - czyli dzięki wazonowi kwiaty stanowią bukiet, ale bez Podmiotu Adresatka "rozsypuje się"? W tym momencie Podmiot uświadamia sobie podmiotowość Adresatki, jej odrębność i możliwość samostanowienia. ZDUMIEWA SIĘ TYM. Podmiot był poduszką, do której Adresatka mogła się wtulić, znaleźć oparcie, ale... jednocześnie owa poduszka stanowiła źródło (co najmniej) dyskomfortu. Podmiot w tym fragmencie wykazuje się posesywnością. Chce posiadać - ubolewa nad tym, że kobieta obok nie należy do niego. W tym kontekście to obiektywnie pozytywne zakończenie. Adresatka nie wypija herbaty, nie wchodzi w stałą, toksyczną relację z podmiotem - a on pozwala jej odejść. Tytuł wiersza to... "Zapomniana herbata". Ale spokojnie, mam na to wytłumaczenie. Podmiot wciąż oszukuje samego siebie, że został "zapomniany", "niedostrzeżony", a kobieta "nie wie, co traci"... Przecież wróci, gdy nadejdą upały - wystarczy dodać kostki lodu :D
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się