Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ta chwila nigdy nie nastąpić miała
Zdarzyła się nagle, niespodziewanie
I gdybym wtedy się bardziej starała
Trwała by dłużej, Ty moje Kochanie

Zbliżyłam usta do ust Twych Maleńki
Przez chwilę patrzyłam głęboko Ci w oczy
By później je zamknąć i zadowolenia jęki
Wydawać z siebie i bujać z rozkoszy

Zmysłów, dotyków wzajemnej fascynacji
Coś niezwykłego wczoraj przeżyłam
I mimo mojej pełnej akceptacji
Pewnych rad przydatnych Ci udzieliłam

Jak język układać i ustami kierować
By dreszcze zaczęły nawiedzać kobietę
Gdzie ręce powinny zawsze wędrować
By zamiast nóg miała galaretę

By ciepło poczuła w sferach intymnych
I moc przewagi nad Tobą niewielką
To od niej zależy czy działań starannych
Uwieńczysz ekstazą czy długą udręką

Dumna jestem z siebie a z Ciebie także
Bo odważyłeś się mnie pocałować
I jak Ci było? Bo mnie ciekawie, a jakże
Gdy uczeń z mistrzem zaczyna rachować

Uwierz mi Kotku gdybym sama była
Nie był byś Aniołku mym przyjacielem
Na coś więcej bym się pewnie zdobyła
By uszczęśliwiać Cię, by być Twoim sterem

Na życia morzu, gdzie sztormów, co nie miara
Targają Tobą jak drzewa na wietrze
Pokonujmy je razem, cuda czyni wiara
A miłość przyjdzie i łzy Twoje obetrze...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...