Do M...

[Krzysztof Binio]

Jesteś tak blisko,
a jednak daleko.
Na wyciągnięcie ręki,
a nie mogę Cię dotknąć.

Przychodzisz znienacka,
odchodzisz bez słowa.
Uderzasz jak piorun,
i jak on szybko znikasz.

Zanim poznam Cię lepiej,
Ciebie już nie ma.
Tylko ślad zostaje,
a on tak długo się goi.

Bardzo pragnę tego,
aby zatrzymać Cię przy sobie.
Ale nie wiem co zrobić,
żebyś została na dłużej.

Cierpliwie czekam,
aż znowu zabłyśniesz.
Nie pozwolę Ci zgasnąć,
nie pozwolę Ci odejść.

Choć wiem,
że przyjdziesz znienacka,
odejdziesz bez słowa.
A ja znowu zapytam, dlaczego?

[Anna_M.]

To nie jest wiersz, ani nawet wyznanie, to jest wypowiedź - moim zdaniem.

[51fu]

sorry bardzo, ale dosyć to infantylne. wypowiedź, ale nie poetycka. pozdrowię.

[Bea Sza]

gdyby tylko tytuł był inny....zasugerowałam się że "do M..." to jakaś kontynuacja Mickiewicza...

[Panna Cogito]

jezu , to jest okropne !!

prozaistyczne do szpiku kości

[M._Krzywak]

Porywające, ale dla bardzo młodych niewiast...
Pozdrawiam.

[Tali Maciej]

tekst w stylu

kocham Cię
i jest zajebiście

brrr...


a fe z takimi tworami


pozdrawiam