Staruszka śmierć

[KatarzynaBoraczek]

Widzę szary kolor listopada.
I śmierć która ma w ręku sztylet z wiatru.
Śmierć jest w starej kuchni.
Jest w polu pośród kłosów.
W wannie łóżku na wakacjach.
W Tobie

Chodzi po cmentarzach.
Jeździ tramwajami.
W jednym ja w drugim ona.
Mijając się nasze oczy tkwią w sobie.
Łagodna otwarta przestrzeń między jesiennym zmierzchem.
Tam jest śmierć

Śmierć pisze list do dzieci.
Siedzi w bujanym fotelu. Myśli.
Jest wielka jak duże miasto.
Jest mała jak to dziecko.
Bezwzględny gracz starego życia.
Ulice domy kominy i pochłonięta ja

7-8.07.04

[k.piatek]

Kradnie oddech, mroczne, głębokie ...
Napiszesz o Słońcu ??
Pozdrawiam Poetko!