Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapatrywać się każdego dnia, w kierunku, skąd dmucha wiatr
i zobaczyć ostatnią z błyskawic operującą skórę - tyle pomruków
wczoraj. Nad rzeką stara ławka przez ciebie podrapana, a teraz
poszukuję jutra. Pośród wszystkich zdeptanych płócien,

za sztalugą, przypomina mi się pierwszy odcisk linii papilarnych.
- Wyjdę za ciebie, jak namalujesz wielkie dzieło, więc
uwieczniłem nas, urywanym olejem w otoczeniu ptactwa.

Prostowanie morza powraca
z coraz większą intensywnością.

Pozwól raz jeszcze skadrować ciało, zabliźnić dystans
wspólnym oddechem. Jak ostatni okruch ciasta, pozostać

gdzieś tam. Pusty talerz.

Opublikowano

Pozwól raz jeszcze skadrować ciało, zabliźnić dystans
wspólnym oddechem. Jak ostatni okruch ciasta, pozostać

gdzieś tam. Pusty talerz.

ten frg zapiera dech- piękne Espenso

czemu tutaj tak pusto?

Opublikowano

Bardzo , bardzo...
Nawet bez odwoływania do obrazu urzeka.
Jedynie razi mnie trochę pierwsze słowo. Domyślam się, że to od zapatrzenia, ale jakoś mi tu koślawo brzmi i z zaopatrywaniem kojarzy, imho ;)

Pośród wszystkich zdeptanych płócien,
za sztalugą, przypomina mi się pierwszy odcisk linii papilarnych
co mi z kolei przypomina moje dzieciństwo (z mama malarką)

Pozwól raz jeszcze skadrować ciało, zabliźnić dystans
wspólnym oddechem. Jak ostatni okruch ciasta, pozostać
gdzieś tam. Pusty talerz
rzeczywiście-niam ;)

Opublikowano

Espeno, wywal to pierwsze słowo - zapatrywać, bo jak przeczytałem
pierwszy wers twojego wiersza to chciałem wyjść, ale dalej jest lepiej, tylko
ciąć trzeba, trzeba - to najlepsze narzędzie w poezji;)

Opublikowano

Calkiem niezle. Z tego, co kojarze - chyba podwyzszylas poprzeczke. Tylko te nowomodne do obrzydzenia linie papilarne oslabiaja efekt. Taka igla w zupie. Do reszty szczegolnie sie nie czepiam. Pozdr. // 51

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i u mnie :). fajnie, że wpadłeś. długo Cię nie było, faktycznie
masz rację, staram się nie opadać, a jeśli już to później podskakiwać
wyżej. linie papilarne - jakoś tak ;)

serdeczności Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        z wymaganiami? cóż to znaczy od tego słowa cierpnie skóra i nawet kiedy się rozeznasz to bywa też, że nic nie wskórasz   kobiety za to chcą niewiele w króciutkim zdaniu wszystko powiem, że resztę da się już załatwić byle miał tylko dobrze w głowie  :)
    • Bal jak za PRL-u... A gdzie zawieruszyła się krztyna wstydu? Czy może spadła pod stół, Podeptana podeszwami butów?   Czy może w koszu na śmieci, Przez wszystkich zapomniana czeka w samotności, Aż ktokolwiek ją doceni, Łaskawym wzrokiem na nią spojrzy…   Bal jak za PRL-u... Pośród radosnych zabaw i śmiechów, Potoków błahych niepotrzebnych słów, Hucznie wznoszonych toastów,   Zrekonstruowane ZOMO-wców mundury, Ubranych w nie statystów groźne miny, W blasku trzaskających fleszy, O zgrozo wielu cieszą dziś oczy…   Niegdyś ścieżki zdrowia, W mundurze ZOMO-wca okrutny kat, Zimna obskurna cela, Trwożnie z Nadzieją wyszeptywana modlitwa,   Dziś strumieniami leje się szampan, Wykwintne potrawy na suto zastawionych stołach, Wzajemne głośne przekomarzania, Głośne śmiechy do białego rana…   Niegdyś walka o Honor, Brutalnie podeptana ludzka godność, Tylu szczerym, oddanym patriotom, Przez władzę w samo serce zadany cios,   Dziś głupota z pogardą, Splecione z sobą więzią nierozerwalną, Wśród elit niepodzielnie królują, Najdrobniejszą krztyną wstydu pospołu gardząc…        
    • @Berenika97Bereniko, dobrze, że chociaż wierszem możemy się wygadać,  a ten rosół i tak będzie - ale co się namarudzimy - to nasze :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @tie-breakWłaśnie napisałaś WIERSZ, o tym, że nie będziesz pisać wierszy! I że budujesz dom, którego nie chcesz budować - idealnie : Już widzę dziewczynę latającą w kasku i z cegłami Śmieję się tak, że aż łyżeczki w szufladzie podskakują.  To jest wiersz o zamianie słów na czyn i o marzeniu, że ktoś urządzi Ci przestrzeń, zanim Ty zdążysz powiedzieć „poczekaj”.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...