dialog poranny

[ot i anka]

codzienności moje niepokojąco
wpasowują się w dzisiejszą pogodę

nikt nie może się poukładać
bo w bajkach tego nie było

od rana zbieram reumatycznie
powykręcane emocje żeby połaskotać
trochę bezradność stuknąć
co nieco tam gdzie lubisz

kręgi zamykają się tam
gdzie już nikt nie ma siły

możemy tak rozmawiać o tym
wszystkim co nas przewraca
żebyś mogła znów się potknąć
tym razem bardziej świadomie
kontrolować wyrzuty sumienia

przełknij wątpliwości i schowaj parasol
w zębach trzymaj wciąż jaskółkę

może deszcz już nie spadnie
tak nisko

[Jego Alter Ego]

em..wzruszona,kursywa jest piękna,piękniejsza niż cały wiersz bo to Twoje luźne słowa,ale wiersz tez magiczny, dziękuję,wpasowana w deszcz
kocham Cie:D

[Jego Alter Ego]

tylko zmien na "kręgi zamykają się tam" ;)

[ot i anka]

cieszę się ,że ci się podoba:)))
ja ciebie też kocham!:)

[zak stanisława]

a ja was kocham obie i co wy na to?było to w bajkach? a wiersz podoba siemi! ?ES

[ot i anka]

pozmieniałam trochę:)
jest lepiej:)

[Jego Alter Ego]

owszem,lepiej:)

my Ciebie Stasiu tez kochamy,ale musisz mnei tez adoptować!:P