oddech w biegu tracimy

[seweryna żuryńska]

jak w antycznej tragedii
sosna rozdarta
na swe dłonie spoglądam
bezradna

żadne wyjście nie wróży
dobrych chwil uwieńczenia
wszystkie ścieżki
w podziemia

dusza chce za porywem
pragnień w hades upchanych
rozum wie że zostały
tylko ściany

wkotwiczeni w byt grząski
oddech w biegu tracimy
jeszcze chwila i cień
u wrót zimy

[Daihra Rentable]

Podoba mi się trzecia striofoida, choć dodałabym czasownik (nawet kosztem regularności).
"żadne wyjście nie wróży
dobrych chwil uwieńczenia" jest chyba zbyt przekombinowane. Poza tym wiersz ani mnie nie poruszył, a nie zbulwersował.
Pozdrawiam/ M.

[Roman Bezet]

Podobają mi się kadencje. To, że smutno - już mnie nie dziwi (chyba?) ;)
pzdr. b

[Ewa_Kos]

Jaj napisał Pan Roman - dekadencje piękne; to już tak jest w życiu,
ale podoba mi się rytmika wiersza i temat - czyta się bardzo lekko:))))
Pozdrawiam bardzo serdecznie:)) EK

[Anna_Ziemba]

"jak w antycznej tragedii
sosna rozdarta"
Obraz "rozdartej sosny kojarzę raczej z "Ludzi bezdomnych" Żeromskiego, a nie z antycznej tragedii, ale to tylko moje skjarzeżenie:) autor może mieć zupełnie inne:).
Pozdrawiam!

[Veronique Sijka]

ciekawe co na to a. sosna :))?
mi się podoba - lubię jak nie jest zbyt wesoło
serdeczności
v.

[seweryna żuryńska]

zmieniłam zakończenie...nadając jakoby inną wymowę
chyba bliższą mej intencji

dzięki za te krótkie chwile z mymi słowami nieporadnymi

tak sobie myślę nieciekawie, że dzieli nas niestety pokoleniowe przemienienie
jestem jakoby już z innego wymiaru spojrzenia
innych odcieni
no i kudy mi tam do bogactwa nie tylko werbalnego wielu piszących

ale może to właśnie różnorodność nas wzbogaca

pozdrawiam serdecznie
seweryna