Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żyć będziemy w Niebie
wraz Najświętszą Maryją Panną
będziemy wędrować przez
złote pola ku rozkoszom
życie nas zafascynuje
lecz teraz...
płyńmy przez ciepłe wody
módlmy się o pokorę
zawsze razem w połączeniu
szczęście nas czeka
wybierzmy pałace z wielkimi oknami
kochajmy Boga Ojca by żyć
tylko tak jak On tego pragnie
pędźmy dalej ku srebrnym łożom
pełnym rozkoszy i słodyczy
spójrzmy na czas
który dobro nam dał
sięgnijmy po soki owoców
pozwólmy sile miłości
wędrować po wieczności
owce i gazele spokojnie
do nas przychodzą
by cieszyć nas
Syn Boży wydał się na okup za wielu
byśmy mieli życie wieczne
ubierzmy się w szaty zdobione rubinami
pomnóżmy swoje siły
wzmocnijmy się nimi by
dziękować Duchowi Świętemu
za Jego Światło
łącząc się złóżmy hołd
Maryi zawsze Dziewicy
dajmy Miłości naszą wolę
niedługo się spotkamy
wyjdźmy przed siebie
światło jest blisko
a Cherubini otaczają Wszechmogącego
oczy patrzą na piękno
widząc Maryję
pieśń nowa przyjemność sprawia
uśmiecham się gdy ty się śmiejesz
i dobrem się cieszymy
nasyćmy się owocami
zanurzmy nasze dusze w Mistyce
a potem ucząc się Miłości
posiądźmy Wiedzę Przedwieczną
i nie grzeszmy więcej
spokojne oceany
na których płynąc odkrywamy
nowe szafirowe zastępy aniołów
karuzela kręci się dalej
gdzie śmieszny słoń szuka
pięknej królewny
dajmy sobie słodycz
wieloma pocałunkami
w niebie będą
nasze ciała doskonałe w pięknie
bądźmy świętymi
gdyż dano nam wiele dobra
zobaczymy się zmierzając ku gwiazdom
silny orzeł jadł brzoskwinie
mówiąc o ludziach
noszących złote naszyjniki
ze szmaragdami i szafirami

Opublikowano

wąchając palcami nieba ma dwa znaczenia:

1. poznawać świat zmysłami (wąchając - zapachem , palcami - dotykiem wyszczególniłem tu dwa tylko zmysły, symbolicznie) dzięki niebiosom - "palcami nieba" zmysłami niebiańskimi czyli wykraczającymi poza ziemskość, bycie "ponad ziemią", smakowanie w niebiańskości,

2. poznawać niebo, wąchając palcami - niebo, zatopienie się w słowach mówiących o innym świecie, świecie duchowym, krainie aniołów

Opublikowano

Podoba mi sie!

-moim zdaniem zbyt wiele róznych myśli
Mżna posłuchać intuicji wtedy sie to rozumie

INTUICJA

Jestem ptakiem
Radośnie szybującym po krainie marzeń
Jestem wiatrem
Wśród górzystych krain
Jestem światłem
Dla ludzkiej zbłąkanej duszy
Jestem wspomnieniem
Dla innych wśród żywych
Jestem życiem
Samym w sobie
Jestem szczęściem
Które jest w Tobie
Jestem nadzieją
Którą żyjesz
Jestem miłością
Żyjącą w Tobie
pozdrawiam (a po tamtej stronie jest całkiem fajnie )
stasiek

Opublikowano

Nie będe sugerował podziału na kilka oddzielnych strof ani na ukształtowanie tego utworu w dwa lub trzy wiersze poniewaz jest to treść wypowiedzi którą mogłes przedstawić w inny sposób zastanów się przy tym wierszu. Dużo poprawek nie potrzebuje ale wylałeś kilka tematów które przypisać można w oddzielny wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Peel pięknie opisuje swoją rozpacz, jeśli w ogóle można postawić jedno słowo przy drugim - piękno przy rozpaczy, to jak piękny cmentarz. Gryzą się te słowa ze sobą, śmiertelnie. To wiersz, w którym rozpacz została rozebrana z emocji i zostawiona w czystej formie – jak mechanizm działający bez powodu. Piękno nie łagodzi tutaj bólu, tylko go konserwuje, jak zadbany cmentarz, na którym wszystko jest na swoim miejscu – oprócz życia.   Trzymaj się, Jacku. Choćby pióra - ono czasem jeszcze pamięta, jak się nie tonie.
    • Ona     jest kobieta  to już jej czas... wody...  tylko spokojnie to dobre miejsce  proszę oddychać proszę głęboko oddychać rytmicznie i...  teraz przeć.. oddechy pani nie współpracuje.!  tu trzeba przeć  ale z życiem... mówiłem przeć.!   ona jest   głuchoniema      kwiecień, 2026      
    • Założyłem koronę z kwiatów trzymam laur i zroszoną różę ( w świetle) grają świerszcze przepięknie i donośnie  
    • chcę żebyś wiedział założyłam ci niebieską kartę czas zrobił mi obdukcję sińce wyszły same na wierzch granatowe jak twoje fochy   czuję się jak przemoknięta papierowa łódeczka nasiąknięta podejrzeniami i oczekiwaniami i tym, czego nie powiedziałeś   już nie pytam skąd przyjdzie wiatr nie chcę wiedzieć wiem że nie jesteś schronieniem    
    • nie było momentu było nagłe rozhermetyzowanie sensu w połowie słowa zostałem jak organ którego ciało już nie potrzebuje twoja nieobecność ma temperaturę ciała siada naprzeciwko i powoli przepisuje mnie na siebie a ja wypluwam składnię która smakuje obcym metalem jakby moje usta były tylko głośnikiem dla cudzego nagrania spokój nie zniknął został wycofany z obiegu został tylko jego brak gęsty pracujący pod skórą jak cisza która przeżyła własny powód dzień mnie nie budzi dzień mnie znajduje w martwym punkcie mechanizmu między sprzężeniem ''po co'' a atrapą jutra która przestała mrugać miejsca po tobie nie są ranami rany mają kierunek to jest otwarcie które nie prowadzi nigdzie nic się nie goi bo nie ma już co wracać do całości jest tylko trwanie wysokie napięcie bez źródła materac ma pamięć kształtu ale brakuje mu danych co noc próbuje nas ulepić z kurzu i potu wypluwając błąd za błędem jak drukarka 3D karmiąca się własnym odpadem świat działa dalej to jest jego najgorsza właściwość ludzie mówią język jeszcze im wierzy rzeczy trwają w rygorze nieludzkiej geometrii tylko ja zostałem przesunięty poza siebie wypatroszono mnie z treści zostawiono oprzyrządowanie serce to tylko awaryjne zasilanie pustego hangaru myśli to pętla w martwym kodzie nadpisują próżnię która nie zostawiła nawet cienia oddech plądruje mi klatkę piersiową jak szabrownik  w domu w którym wyniesiono już nawet ściany czas nie płynie czas naciska rozciąga mnie wzdłuż sekund aż zaczynam się rozszczepiać i w tym stanie jeszcze jestem tylko szumem w miejscu, gdzie kiedyś stał człowiek zakłóceniem, którego nikt nie zamierza naprawić                
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...