Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Malowany stolik
Pastelowy - lila- beż
W wazonie jesień
Jarzębiną nabrzmiewa

Zaparzę Ci herbatę
Wiem, że bez cukru
I na stoliku postawię

Ciepły ten dzień
Jarzębiną nabrzmiewa

Koralowoczerwone masz usta

Opublikowano

a ja się doczepie
wycięłabym "I" w pierwszej i drugiej strofie
i drugie "jarzebiną nabrzmiewa"->zmień jarzębine na coś innego..
i w ostatnim wersie wystarczyłoby "czerwone"
sympatyczny wierszyk, ja takie lubię i sprawia, że mi ciepło :):):)
+
cz.p. :)

Opublikowano

Czarna Perła -> Faktycznie "i" za dużo. Pierwsze "i" wywalę, drugiego nie ruszam, bo jakoś mi z nim do twarzy ;) I koralowoczerwone musza zostać. z powodów osobisto-kojarzących się-mile. korale, karole, karole, korale. różne takie. usmiech na twarzy (:

Opublikowano

Ja bym ten ostatni wers wyciął - przyjdzie kiedyś go czytac na jakimś wieczorku poetyckim i co ?
Nie mówie nie, nie mówie tak - czegoś brakuje, jakiegoś punktu zaskoczenia, ale z drugiej strony nie jest to badziew.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Bardzo ciepły klimat,ciekawy i sympatyczny-podoba mi się.Tylko tak dalej,
a naprawde daleko zajdziesz :D jednak zamienilabym ten tytul ze "Stolika" na "Jarzębinę",sama nie wiem czemu,ale bardziej by mi pasował do klimatu . Pozdrawiam (:

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mnie zaś porywa, bo lubię jesień i dwa dni już skubię jarzębinę na
konfitury i nalewki.Plusuję jesiennie i dobrze,że jarzębina w wierszu:))))
Pozdrawiam serdecznie:))) EK
Opublikowano

a nie powinno być "zaparzę Ci herbaty"?? :>

mnie przypomina piosenki polskich wokalistek popowych (niektórych), a to nie na plus...
choć nie ma się do czego więcej przyczepić :))

pozdr, frrr ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...