Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Malowany stolik
Pastelowy - lila- beż
W wazonie jesień
Jarzębiną nabrzmiewa

Zaparzę Ci herbatę
Wiem, że bez cukru
I na stoliku postawię

Ciepły ten dzień
Jarzębiną nabrzmiewa

Koralowoczerwone masz usta

Opublikowano

a ja się doczepie
wycięłabym "I" w pierwszej i drugiej strofie
i drugie "jarzebiną nabrzmiewa"->zmień jarzębine na coś innego..
i w ostatnim wersie wystarczyłoby "czerwone"
sympatyczny wierszyk, ja takie lubię i sprawia, że mi ciepło :):):)
+
cz.p. :)

Opublikowano

Czarna Perła -> Faktycznie "i" za dużo. Pierwsze "i" wywalę, drugiego nie ruszam, bo jakoś mi z nim do twarzy ;) I koralowoczerwone musza zostać. z powodów osobisto-kojarzących się-mile. korale, karole, karole, korale. różne takie. usmiech na twarzy (:

Opublikowano

Ja bym ten ostatni wers wyciął - przyjdzie kiedyś go czytac na jakimś wieczorku poetyckim i co ?
Nie mówie nie, nie mówie tak - czegoś brakuje, jakiegoś punktu zaskoczenia, ale z drugiej strony nie jest to badziew.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Bardzo ciepły klimat,ciekawy i sympatyczny-podoba mi się.Tylko tak dalej,
a naprawde daleko zajdziesz :D jednak zamienilabym ten tytul ze "Stolika" na "Jarzębinę",sama nie wiem czemu,ale bardziej by mi pasował do klimatu . Pozdrawiam (:

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mnie zaś porywa, bo lubię jesień i dwa dni już skubię jarzębinę na
konfitury i nalewki.Plusuję jesiennie i dobrze,że jarzębina w wierszu:))))
Pozdrawiam serdecznie:))) EK
Opublikowano

a nie powinno być "zaparzę Ci herbaty"?? :>

mnie przypomina piosenki polskich wokalistek popowych (niektórych), a to nie na plus...
choć nie ma się do czego więcej przyczepić :))

pozdr, frrr ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Piękny i mądry wiersz, a Bóg jest wszędzie, szczególnie w dobru, życzliwości i miłości. Pozdrawiam.
    • On swoim ramieniem ją zawładnął, jak wiatr, co wszystko na drodze chwyta. Pieścił ramiona, tarmosił zmysły i nie zadawał żadnych pytań.   Ona kładła się trawą po łące, pod każdym jego podmuchem silnym. Przy szeptach miękkich tańczyła lekko, tak się nie czuła z nikim innym.   To była taka dziwna miłość – zdarzyła się szybko i namiętnie. Kwitła czerwienią, jak maki w polu – krótko, ale jak pięknie.   Ona zielenią go czarowała, swych rzęs łąkowych kołysaniem. On rzucał pod nogi upojne bukiety i w tym kochaniu był cały dla niej.   Byli dla siebie łąką i wiatrem, co w swym splątaniu tkwią namiętnie. Szkoda, że tylko na chwilę jedną, bo wyglądali tak pięknie.  
    • Osiemnastka! Jaś krzyknął wesoło. Czas pożegnać się wreszcie ze szkołą! Te pięć lat w szóstej klasie chyba na coś mi zda się. Bądź jak Jasio - skończ szkołę, pierdoło!     Płonie szkoła w sierpniowy dzień (Koło), uczni, gapiów tłum stoi wokoło. Wśród nich Jasio przemyka, uśmiech, strzela selfika. Wiedzieć trza kiedy skończyć ze szkołą!  
    • Witaj - Bo może Bóg nie przemawia z ambon pełnych pychy — lecz rośnie razem z trawą i mieszka w ludzkiej ciszy. - też tak to widzę - czysta prawda  -                                                                                                            Pzdr.
    • Szczerość   stoi na scenie   Wyniosła   Zabija nadzieję   Karmi się własnym   blaskiem   Nie ogrzewa   Nie oddycha   Jak pomnik   Nie dotykaj. Zostawisz ślady     Szczerość w odcieniach   czerwieni   Krwawa   żywa   Rozrywa   Krzyczy.   Bełkocze.   Przeklina   Nie pozuje   Nie udaje, że jej nie ma.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...