vox, flatus, pulsus

[Julia Valentine]

rozpoczęło się krzykiem
z chmur rozburzyło
i rozwichrzyło każdy przedmiot
sprawę trzcinę

musnęło cichym zapachem
dawnych dni zielenią starego
lasu i pradawnych łąk
poruszyło nawet metalowe kwiaty
rozszumiało spokojnym blaskiem

rozległo się powolnym pulsem
ciągłym upadaniem
stukotem jakby koń przebiegał
ciemnonocny bruk


zatętniło i już nie ustało

[zak stanisława]

tytuł pamiętam z warsztatu ale to było tak dawno, zaginęłaś gdzieś Julio!
a w wierszu chyba za duzo końcówek-ło, tak mi sie ... ale to tylko mi,
najplepsza jest dwuznaczność tego wiersza- niby o burzy a...
pozdrawiam ciepło S.

[Bartosz Wojciechowski]

Gdyby nie pani Stasia, mogę przysiąc - nie zauważyłbym "-ło".
A tak - muszę przyłączyć się do opinii:) Choć wystarczy wyciąć
tylko ze dwa:) Wiersz zasługuje na plus, bo jest naprawdę prowadzony,
aż miło i treścią też trzyma poziom. Pzdr! :)

[ot i anka]

no właśnie a ja zauważyłam to "ło" nim przeczytałam komentarz...jak dla mnie średnio,ale może nie rozumiem? no bo mi to tak przeleciało i poleciało...:)
pozdrawiam serdecznie!

[Czarna Perła]

jak omijam pierwszą strofkę to mi się podoba!
zosatwiam plusika
cz.p.

[Julia Valentine]

Stasiu, się pomysli z tym "ło" - na pewno; że mnie dawno nie było to racja, coś nie wierszy mi się ostatnio dobrze (ten tekst był w Warsztacie jakiś czas temu :); cieszę się, że zauwazyłaś dwuznaczność - jest bardzo ważna;

wszystkim bardzo dziekuję za komentarze i pozostawione pod wierszem myśli
serdeczności :)

PS w Warsztacie prozy jest moje ostatnie opowiadanko, gdybyście mięli ochotę będę wdzięcza za komentarze

[zak stanisława]

to zmieniasz dział? zajrzę! pa!

[Sunny]

Miłe opisy przyrody sa naprawdę dobrze ujete w tym wierszu. Chetnie zajrzę do kolejnych Twoich pozycji z lirycznego archiwum myśli. Pozdro. Sunny

[Julia Valentine]

dzięki za komentarz Sunny;
ten wiersz ma tez drugie dno :) myslę, że tam też warto zajrzeć

serdeczności