Przemija wieczność

[Maciej_Bacztub]

Przemija wieczność, zastyga w nocy
Zatapia się w głębinach wód
Kończy się wszystko co zaczęło
Rozpoczyna się wyciszenie
Przemija przyjaźń, powraca wróg
Pan, który przywdziewa samotny strój
Oczyma błądzisz po głuchym niebie
Patrząc tylko na to co było
Patrząc tylko, tylko za siebie

Nie widzisz sensu w tym dziwnym świecie
Nie widzisz siebie przez zagubienie
Nie widzisz innych, bo nie ma Ciebie

Przemija wszystko nagłym tchnieniem
Jednym gestem, jednym spojrzeniem
Stawiając pomnik pamięci na do widzenia
Stawiając go w ogrodzie zapomnienia
Przemija radość z zabaw słów
Z toczonych bitew o dłuższy dzień
Rozmazał się obraz dwóch przyjaznych dusz
Rozmazał się on na skrzyżowaniu dróg
Patrząc tylko, tylko za siebie

Nie widzisz sensu w tym dziwnym świecie
Nie widzisz siebie przez zagubienie
Nie widzisz innych, bo nie ma Ciebie.

[Annabel Turtle]

Bardzo ładny wiersz, napełniony straszną melancholią. Lecz melancholia też jest potrzebna. Naprawde świetny. Najbardziej podoba mi się strofa "Nie widzisz sensu w tym dziwnym świecie
Nie widzisz siebie przez zagubienie
Nie widzisz innych, bo nie ma Ciebie"

[Piotr Sanocki]

Bardzo głęboki wiersz. Duży plus za rymy

Pozdrawiam serdecznie

[Maciej_Bacztub]

Miło mi, że ktoś docenił moją Twórczość.
Pozdrawiam
-katcina-

[Maciej_Bacztub]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę powiedzieć, że przez te zwrotki tak naprawdę przejżałem