Letnie podwórka

[Beenie M]

Nieraz patrząc na dzieci, powracam w świat dzieciństwa,
szukając podobieństwa w zabawach i doznaniach,
po obserwacjach wszelkich niestety muszę przyznać,
że kreatywność pociech korzystniej się przedstawia

w latach, gdy brakowało gotowych propozycji.
Nie było lalek BARBIE, nie było klocków LEGO,
komputer rzecz nieznana, brak filmów w telewizji,
ale pomysły w głowie i przyjaźń wśród kolegów.

Zabaw było bez liku, prawie wszystkie ruchowe –
raz berek, raz chowany, innym razem podchody,
często piłka w użyciu, by rozegrać dwa ognie.
A najlepiej po deszczu – kałuże pełne wody,

pod ręką piasek, błoto – ruszała wyobraźnia,
nastawał czas budowy mostów i małych kładek,
zapór, tam i zbiorników, najprzeróżniejszych kaskad,
puszczania łódek z kory rzekami w wodospady.

W przerwach zabawa w klasy, skakanka, albo guma,
palant, gra w państwa, gąski, no i sławetny lisek.
Chociaż zabawek mało, nie znały słowa nuda,
nie marudziły nigdy: „Mamusiu nudzi mi się”.

[Nata_Kruk]

Ha..:) Beenie, wspominkowo się zrobiło. Nie raz zastanawiam się, co by zrobiły dzisiaj dorastające dzieciaki ( i nie tylko ;)) gdbyby odłączyć im w domach komputery, tak na dłuższy czas. Przecież w wielu domach, dni mijają na ustalaniu kolejki do tego wynalazku, tak mi się wydaje.
Wiersz miły w treści, gubi się płynność tu i ówdzie, nie mniej przeczytałam z przyjemnością.
Pozdrawiam serdecznie... :)

[John_Maria_S.]

A mówiłaś, że jesteś młodziutka?! I pamiętasz palanta?

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twoje poczucie humoru mnie rozbraja, przecież to Ty mówiłeś i uwierzyłam ;)
A tak na marginesie, palantów i dzisiaj mnóstwo.
pozdrawiam serdecznie

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajnie , że wpadłaś.
Z tymi kolejkami, to prawda, każdy ma coś ważnego w danej chwili i nie raz muszę zwijać żagle.
pozdrawiam serdecznie

[John_Maria_S.]

Cieszę się, że w to uwierzyłaś! Najważniejsze to wiara. Ale sam wiek to głupstwo, najważniejsze to wnętrze człowieka. A ty masz bardzo interesujące !!! Pozdrawiam ciepło ! (masz na myśli jakiegoś konkretnego palanta? heh!he!) p.s. A grałaś w "cegiełki"?

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grałam i w cegiełki, i w wyścigi kapslami, kamyki . A scyzorykowe akrobacje - to była zabawa skomplikowana i trzeba było nie lada zwinności, żeby ostrze wbiło się w ziemię.

[John_Maria_S.]

Dokładnie!!!!'"czółko, główka", pikuty, dwa ognie....a teraz co? Usiądą przed kompem i całą noc tylko puk, puk w klawiaturę! Bez sensu!::))))))))))

[Ewa_Kos]

Temat super i z wielkim smakiem potraktowany.Znowu musiałam sobie tamte
lata przypomnieć i na stałe wbić do głowy, że nie wrócą.Wiersz mi sie podoba
i z przyjemnością +. Pozdrawiam serdecznie:))) EK

[egzegeta]

Beenie M.
- czy tu zgłosek 14 czy więcej czy mniej, to mnie mało ...:)
ja zagłębiłem się w tych zabawach.
U mnie była jeszcze gra w cymbergaja i w kluchę.
A wiesz wkomponowałbym gdzieś współczesne doznania
prawie narkotyczne, wypływające z esemesów.
Mieszkam blisko szkoły i widzę jak to na przerwach dzieciaki
wpatrzone są tylko w swoje komóry.
To jest dopiero frajda:(
To jest chyba jakiś znak czasu.
Ładnie przypomniałaś to, co już za nami,
a siedzieć w nas będzie jeszcze długo.
Pozdrawiam serdecznie

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nawet nie wiedzą co tracą. Zyskują na pewno skoliozę i osłabienie wzroku, ale coś za coś.
pozdrawiam raz jeszcze

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyle byłoby wspomnień dotyczących lata. Przed nami jesień i góry, zima i narty itd. itd.
Fajnie powspominać, ale trzeba patrzeć przed siebie.
Dziękuję za miłe słowa i pozdrawiam serdecznie

[M._Krzywak]

Kurcze, Beeni - zapachniało podwórkiem i trzepakiem. Ale czy jest aż tak teraz źle ? Każda epoka posiadaswoje własne, hm, nowości, a dzieci mają to do siebie, że zawsze chcą się bawic. Fakt - minusem naszych czasów jest to, że dzieci zmusza się wręcz do mienia coraz to nowszych rzeczy, a nastolatki rozmawiaja sms. No, ale kiedyś pisywały liściki, pewnie w podobnym guście. Jednak - dużo racji, bo sam myśle o tym zmutowanym świecie dzieci dziś - tu i teraz. A jaka rada - niechaj rodzice zajmą się dziecmi, zamiast zarabiac i zarabiac i dla spokoju sadzac malców do telewizora.
Dobra rzecz - ja wrzucałem przecież zaby dziewczętom za koszule, hehehehe...
Pozdrawiam.

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cymbergaja znam, ale grali w to głównie chłopcy, natomiast klucha nic mi nie mówi, może była to zabawa u nas inaczej nazwana.
Ja też mieszkam blisko szkoły. W kuchni mam blat przy oknie i często robiąc coś do jedzenia obserwuję dzieci bawiące się na boisku, przed szkołą, przed blokiem. Nudy do kwadratu. Nie potrafią bawić się w większych grupach. Najgorsze, że to przenosi się na ich późniejsze życie i praca zespołowa im też nie wychodzi - to z obserwacji w pracy. Indywidualny pęd na wierzchołek szczytu kariery, najpierw szkolnej, później zawodowej. Najczęściej sami przed ekranami komputera, często tylko z wirtualnymi przyjaciółmi.
Pozdrawiam nie mniej serdecznie

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem, czy aż tak źle, to są tylko moje własne obserwacje i porównania. Nie mnie oceniać - zadanie dla socjologów. Jeżeli rodzice potrafią dozować dzieciom zdobycze techniki w dawkach rozsądnych, zabierają je w góry, do lasu, pokazują drzewa, ptaki, kwiaty, nazywając je po imieniu, to jest dobrze - takich rodziców też znam. Na stokach w czasie zimy jest dużo rodzin, w górach na szlaku też się takie spotyka, ale i tak jest tego zjawiska wg mnie za mało. Natomiast komórkę ma prawie każde dziecko, a czy każdemu jest ona potrzebna. Czas wszystko zweryfikuje.
oczywiście bardzo serdecznie pozdrawiam i dziękuję za wdepnięcie
Ps.
Moi koledzy wrzucali nam za bluzki chrabąszcze - do dzisiaj się boję tego twardego, dużego owada

[Piast]

Ha,ha... Jeszcze były kupki i parapetki. Czy ktoś wie jak się w to grało???
Beenie zebrało się na wspaniałe wspominki - vide poprzedni wiersz o dziewczęcej modzie, a i ten teraz.
Każda epoka posiada swoje nowości, ale te dzisiejsze produkują "niedorajdów" życiowych - oczywiście nie uogólniam, ale taka jest rzeczywistość.
Na ferie zimowe pojechałem z grupą dzieciaków w góry. Prawie przez całą drogę trzymały komórki w rękach ( dopóki im nie zabrałem - oj, jaka była chryja po powrocie - jak tak mogłem...) i bez przerwy pykały klawiszami. Do jednej z dziewczynek , zanim dojechaliśmy na miejsce, matka dzwoniła pięć razy, dlatego mój osąd o chorobie tejże (tzn. matki) chyba nie jest przesadzony, prawda??? A potem dzieciak wyskakuje przez okno, bo i tak ma przed sobą pięć żyć, a w dodatku jest supermenem...
I dużo by pisać, ech...
Kiedyś to się w gałę walcowało... Dzisiaj prawie każdy ma skoliozę i już w wieku ...nastu lat jest kaleką, także życiowym, niestety...
Pozdrawiam wspominkowo - a to wszystko, to wbrew pozorom, przecież nie tak dawno było...
Piast

[John_Maria_S.]

A grałaś w "manczo"! Na betonie! To była frajda, dziury w spodniach i porozrywane koszule. To był przebój na "zomo-strase" i "gasplace" gdzie się chowałem.:)))

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piaściku, fajnie, że wpadłeś na pogaduszki o latach wcale nie odległych.
Nie znam ani jednej, ani drugiej gry, które wspominasz, przynajmniej ich nazwy nic mi nie mówią.
Myślę, że jeszcze wiele tu nie wymienionych było i uleciało z głowy, ale dobre i tyle, i tak sporo pozostało w pamięci.
Pozdrawiam serdecznie

[zak stanisława]

eee tam Beeni , dziś już przesadziłaś! i to ostro! -wspomnienia, po co mi to, teraz płaczę!
przez ciebie,przez Sopot i przez deszcz!
pozdrawiam ciepło ES
he he he !a w kiczki grałaś!!!w wojnę! pobite gary,cegiełki, kapsle, - eech!teraz tylko komp.!

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety nie znam, ale z tych potarganych rekwizytów wnioskuję, że była to zabawa typowo chłopięca. Ja raczej ubrań nie niszczyłam :)))
Do wspomnieniowej kolekcji doszła jeszcze jedna gra - dobre i to.
Miłych snów Johnie Mario S.