czy aż tak mogłam się poświęcać
-
Ostatnio w Warsztacie
-
"Gdy wejdziecie na ścieżkę", rzekł Hades
"Odwrócić się nie będzie ci dane"
Poeta przytaknął: "Choć serce ze strachu drży
A lico zapewne mam blade
Zaszedłem tak daleko - dam radę".
On rusza przodem - ona w ślad za nim
Tył jego głowy w podróż ją prowadzi
Zszedł po nią do piekieł i o nią się martwi
Lecz jeden zły krok i na zawsze ją straci
Wierna, oddana, lecz dłuży jej się droga
Wytęża wzrok w nieprzeniknionych ciemnościach
Jego złote loki z potylicy spadają na kark
Chłonie tę sylwetkę, by zabić swój strach
Z radością przyjęła ukochanego przybycie
Lecz kiełkuje w niej teraz chęć skrycie
Dowodu miłości jeszcze większego
Gestu tragicznego i ostatecznego
Lekki ruch głowy interpretuje na opak
Ptak w niej trzepocze, myśli: "A co jak...?"
Z każdą sekundą jest coraz gorzej
I wzywa w myślach: "Pożądania boże!"
Lęk przed spojrzeniem obróciła w pragnienie
Byłoby to jego troski ostatnie potwierdzenie
Całą sobą więc krzyczy - tylko nie gardłem
"Sprawdź, czy tu jestem! Czy uciekłam z czartem!"
Gdy światło już widać w oddali
Zapowiedź wyjścia, kilku kroków ostatnich
Rodzi jej się scena przed zmęczonymi oczami
Jego radości i między nimi ściany
Zawsze posłuszna, czy tym razem też wymusi uśmiech?
Uda zanurzenie we wspólnych obietnicy uciech
Jak może znowu czuć się szczęśliwa i kochana?
Jak może myśleć, że jest chciana?
Czy nie lepiej by było jej zostać w podziemiach
Gdzie nikt nie odgrywa, nie przerzuca się w pretensjach
Gdzie znoju swojego nie musi kryć
Skoro i tak jak nieszczęśliwa żona ma żyć?
Hades przemyślnie w przegranej pozycji ją ustawił
Nadzieję na życie z ukochanym zabił
Bo pokochała tego, który by się obrócił
Który kochałby tak bardzo, że ich przyszłość by odrzucił
Poeta już wyszedł i woła: "Uwaga! Ja, niezwyciężony!
Za chwilę spojrzę w stronę mej żony!"
Patrzy; zdziwiony, uśmiech schodzi mu z twarzy
Jej już bowiem tam nie ma
W stronę świata umarłych się prędko cofnęła
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 78 odpowiedzi
- 1 933 wyświetleń
-
Bóg stworzył świat a kto Boga 1 2
Przez Waldemar_Talar_Talar, w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
- 38 odpowiedzi
- 1 008 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 784 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 662 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 636 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Clavisa czy otwarcie drzwi wyżej stoi i sposób otwarcia? :) -
Przez Starzec · Opublikowano
@Berenika97Zaskoczyłaś mnie tą interpretacją ( choć starca,to już nic chyba nie powinno zaskoczyć) :)) Bo ja to chyba metafizykę miałem na myśli :)) Dziękuję i pozdrawiam:) -
Przez Clavisa · Opublikowano
@Charismafilos niektóre drzwi najwyraźniej lubią bardziej szemrane metody niż uczciwe świetlne klucze ;) @Berenika97 cieszę się, że to wybrzmiało <3 -
Przez Mel666 · Opublikowano
muzyka rozgrzewa minutę nuta po nucie rozpada się na szumiące drzewa wnika w szeleszczące pokrzywy odwaga w dźwięku jak pszczoła walcząca o przetrwanie jak ja, pragnąca dotyku czekająca na lepszy koniec nasłuchująca w ciszy delikatna w dźwięku …który nigdy nie nadejdzie -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Clavisa Metafora zamka, który nie ustępuje pod naporem "właściwych" kluczy - świetnie oddaje poczucie bezsilności. Puenta o wytrychu i znajomościach zostawia poczucie niesprawiedliwości. Świetny wiersz!
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się