Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Złote jesiony chylą skronie
Na słońca powitanie,
I stoją cicho zasłuchane
W jesienne czułe granie.

Stubarwne klony czuprynami
Pierzastych zwiewnych włosów
W takt potrząsają do cichego
Pogwizdywania kosów.

Jarzębinowe ciężkie grona
Przy wtórze gry strumieni
Składają się na pajęczynie
W korale dla jesieni.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jak to nie ma konsekwencji? - co drugi i czwarty wers się rymuje :)
Może nie z przedszkola a dla przedszkola, a może nawet dla drugiej klasy. Wielcy poeci też pisali dla dzieci :)
Opublikowano

Próbuję w różnych dziedzinach - dla dzieci i dla dorosłych. Uważam, że młodsi też mają prawo do poezji. Znane poetki E. Szelburg-Zarembina, D. Wawiłow, D. Gellner a nawet M. Konopnicka piszą nawet dla czterolatków. Zresztą uczę w podstawówce na tym etapie, więc zrozumiałe są takie inklinacje. A rymy? Są parzyste, i nieparzyste i jeszcze parę innych rodzajów. Nie rozumiem... Czytam wiersze i nie znajduję żadnej prostej poezji. Zrozumiałej dla dziecka i starca. Tylko górnolotne zwroty, dziwaczne przenośnie, które są zrozumiałe tylko dla autora. Na pewnojest w nich piękno,ale czy dla każdego? Czy poezja jest tylko dla wybranych? Odnoszę wrażenie, że im bardziej zagmatwany i niejasny wiersz, tym lepszy. Ale dzięki za konstruktywną krytykę. Następny wiersz będzie bardzo poważny...

Opublikowano

A pisz i dla dzieci. Kto ma odwage przyznać się, że tak lubi ( i może)? Twój wierszyk jest ciepły i pozytywny, czym karmić dzieciarnię jak ona już i tak wsuwa taką tandetną papkę jaką proponuje TV z tymi wszystkimi japońskimi kreskówkami? Może któreś z nich pokocha słowa? Ja się wychowałam na Brzechwie i Jachowiczu :)

Opublikowano

mnie też bardzo się podobają takie wierszyki :) właśnie, zgadzam się tutaj, że poezja nie jest tylko dla wybrednych :) powinna być dla każdego człowieka, aby każdy mógł w niej znaleź ukojenie, jesli tylko zechce :) pozdr.:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i tu masz rację, z autopssji to wiem wspólnie z dziećmi pisałam wierszyki, zmuszałam dzieci do tworzenia własnej poezji, i zaowocowało, z moich uczniów wielu pisze wiersze!!! to jest Piękne! nauczyć kochać poezję, myslę Gosiu, że tobie też sie ta sztuka uda, bo twój wiersz jest ciepły i dobrze sie czyta, pozdrawiam ciepło ES

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...