Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaśpiewaj mi
zanuć cokolwiek
aż mi wypadnie nóż z ręki

zaśpiewaj
nie usypiaj
ale ukój
wszystkie złe słowa z mojej głowy

zaśpiewaj mi
zagłusz łzy
chciałam cię zmusić do miłości
kochaj mnie

zaśpiewaj
zostań
jeszcze chwilkę
wierz we mnie
nie chcesz tu być
i to nie jest w porządku

zaśpiewaj mi
na kolanach jestem
jeszcze tylko chwilę
zanim do końca upadnę

kochaj mnie

Opublikowano
cokolwiek zanuć
aby nóż
zadźwieczył na podłodze

będzie cicho

odkuwaj
złe słowa z mojej głowy
zrób dobry uczynek

zrób coś ze mną
zostań jak wolisz
jak nieprzystoi
jak zawsze
i nigdy więcej



tak to widzę
mniej więcej


wieczności.
Opublikowano

Łezko, dlaczego aż taki dłuuuugi tytuł. Propozycję, którą dał Tomek przeczytałam, tylko to nie będzie już twój wiersz, sporo zmian. Moje spostrzeżenia, nie wiem, czy lepsze....
I-sza strofka... aż wypadnie nóż z ręki... beż "mi"
II-ga... może ukoisz... zamiast "ale ukój"...
IV-ta... uwierz we mnie... zamiast "wierz"
V-ta... to klęczenie jakos mi nie gra, ale wcale nie musze mieć racji.
No i myśl ogólna, niechże on Cię w końcu zauważy...!
Serdecznie pozdrawiam ... :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




A poza tym na powyższym przykładzie widać, jak bardzo potrzebna jest znajomość polskiej gramatyki.
Poprawiłem błąd Tomasza, ale jest jeszcze jedna bardzo śmieszna, a może smutnie tragiczna sprawa.

Łza napisała →

zaśpiewaj
nie usypiaj
ale ukój
wszystkie złe słowa z mojej głowy

Co znaczy słowo "ukój"? Czy chodzi o kucie ( jak kuje się żelazo, kuje do egzaminu...itp ), bo tak to zrozumiał Tomasz Biela, poprawiając wiersz slowem " odkuwaj ", czyli odrzuć, wytrąć itp., (i tu Łza popełniła ort., albo Tomasz nie zna ort.), czy też Łza miała na myśli "ukój wszystkie złe słowa W! mojej głowie" mówiąc o ukojeniu - wyciszeniu, złagodzeniu itp.

Poeci! Zamieszczając wiersz przeczytajcie go z ekranu kilka razy. Komputer ma klawisze, za pomocą których można coś czasami poprawić, bo z takimi różnymi bykami wychodzi po prostu BRYNDZA (nie chcąc pisać gniot).

Pozdrawiam Piast

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa świetne porównania! Szczególnie z tym zakalcem mi siadło... jakiś czas temu pochowałem ponad 4letni zakwas... no nie dało się ratować... demencja go pożarła ;)  
    • @Ewelina oj jakże znane mi uczucie... może nawet proporcje mam w tą stronę zachwiane ;)
    • @Proszalny ten monolog pod lirycznego jest wielowymiarowy. Różnorodność podejmowanych tematów na pewno zaciekawia. Doszukałam się między wersami poszukiwania sensu życia i własnej tożsamości. Zainteresował mnie fragment o tym, że sztuką jest zrozumieć drugiego człowieka , gdy często on sam siebie nie rozumie...   "A teraz chodź i powiedz: kto widział mnie prawdziwego? Komu udała się ta sztuka?"   "Ta sztuka " jest tak trudna, że wątpię, aby komukolwiek się udała, być może w jakimś stopniu, ale na pewno nie w całości...   Podoba mi się motyw podróży ciężarówką i mijanych aut po drodze...Interesująca metafora życia , gdy ludzie mijają się w pędzie zbierając przywołane mandaty.  Wspomnienie o babci nastraja natomiast nostalgicznie, bo często doszukujemy się prawdy o sobie wracając myślami do naszych przodków jak byśmy chcieli coś z tej przeszłości " wydrapać"- zrozumieć i tym samym doszukać się sensu życia...   @Proszalny na pewno interesująca jest końcówka, gdzie widzimy obraz Boga , który bawi się bączkiem, będącym metaforą naszego życia. I teraz rodzi się pytanie, czy nasze żecie kończy się z chwilą, aż On sam zatrzyma to kręcenie, czy poczeka aż wirowanie zakończy się samo. Ot tak wyłania się wielka tajemnica istnienia, kóra nurtuje wielu od wieków...kto tym wszystkim " steruje" i w jakim celu... Bardzo mi się podoba Twój wiersz, bo pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi...no chyba ,że znajdzie się ktoś kto na nie odpowie...
    • @Berenika97 ta cisza wyeksponowana w wierszu jest tak namacalna, że czuje się ją wszystkimi zmysłami. Tu słowa są zbędne- jest tylko wspomnienie i pamięć i ten wiersz " pamięta". Ujął mnie spokój bijący z wersów...Nie pozostaje nic innego jak również zamilknąć...
    • @Ewelina Niech nadejdzie Dobra flauta Cicha Bez pracy Na żaglach Niech nic się Nie zdarzy Co trzebaby Nazwać
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...