Romany Janki - z oddechu zapomniane na świat.

[Messalin_Nagietka]

bywało kiedyć, że ludzie w poranki
puszczali dech z płuc w cztery świata strony,
dyć, kiedy zbrakło tchu jakowej Janki,
nuż, rozgniewane drzew rosłe korony
w dół poleciały, a gołe gałęzie
straszyły Jankę jak mogły najprędzej,

dyć, szła do studni, a tu konar skrzypi,
wodę wciągała, takoż żuraw dęba,
było w czas Jance pooddychać lipij
niźli być miała obita jej gęba,
pokaleczone i ręce i nogi,
dobrze, że takoż nie dotrwało do dziś,

a nuż, za Jankę gdzieś o zmroku pomarł,
mąż jej, na drzewce siekierą machając,
było ci stawać w obronie, dyć Roman,
czyż nie o Tobie ludziska bajają,
acz, w miejscu gdzie zaś nie wyszedł już z walki,
wieś dzisiaj, którą zwą Romany Janki.

-----------------------------------------------
od autora:
Romany Janki – wieś w pow. przasnyskim.

[wesoły grabarz]

zgrabna archaizacja, dobry rytm, jestm za.

[Fanaberka]

Cześć, Messa, widzę, żeś przelotem, ale w formie (49,743461538461538 :-)))

Rozpisujesz się(o ile to jeszcze możliwe), kolejne wiersze coraz lepsze, a ten fragment normalnie powalający:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:-)))))

Pozdrawiam
hejka
Fanaberka
:-)

[Jimmy_Jordan]

Krudę jak tak dalej pójdzie to się przeprowadzam gdzieś do tego magicznego powiatu,,,
okolicę już znam
pozdrawiam YmmY

[Stefan_Rewiński]

Historia ciekawa, podana pysznie, pozdrowienia, Stefan.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Wesoły Grabarzu, gdyć tak powiadasz

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki, gdyć bajdulę jeno
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

uważaj na tubylców
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dyć niech Stefany pysznie gdzież swawolą
gdyć w Romanach-Jankach kiedyć być zawolą

z ukłonikiem i pozdrówką MN