Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mnożę wczorajsze
przez pryzmat źrenic i ust
zamkniętych. próbujesz mnie
przygłaskać pod włos to z lewej
to z prawej strony nadgryzasz

bułkę z jagodami w poszukiwaniu
nadzienia jakby mniej
mnie również. właściwie nic. się nie

stało-cieplna
w innych dłoniach gorące nie parzy


kawa rankiem. piwo nocą. papierosy
zawsze

Opublikowano

Jeeeeej
Aż mi tak w duszy pisnęło...
a to:

stało-cieplna
w innych dłoniach
to..ech...
zabieram ten wiersz i ..dziękuję :)
Też mi się wydaje, że te trzy gwiazdki zbyt ostro odcinają resztę.
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czy ja wiem...Myślę,że świetnie sobie radzisz bez tego
całego kosmosu; a wiersz zabieram - cały. Dorysuję sobie ino
jedną gwiazdę hihi:))))0 Pozdrawiam cieplutko:))) EK
Opublikowano

Miło czytać taką poezję ale nadzienie jagodzianki zależy od Ciebie wtedy takie wiersze można będzie także jeść a czytać będziemy tylko czasopisma i książki :)

Opublikowano

Zręcznie napisany wiersz, kupują ciekawe przerzutnie i celność obrazów (bułka z jagodami/stałocieplność).
Zastanowiłbym się jednak nad tytułem, który mnie osobiście nie przekonał (te braki pod palcami dość oczywiste i bezpłciowe). Może zamiast pomysłowego zakończenia- przyciągający uwagę tytuł?

Serdeczności

Fei

Opublikowano

hmmm... niestety widzialem zabieg takiego konczenia fraz z innej beczki juz w zbyt wielu wydaniach. niektore z nich, jak te t.bieli odbily mi się traumą i dlatego może tak repulsywne mam wrażenia. ale nawet obiektywnie patrzac, to czy na serio jest to srodek wart uzycia? czy to sztuka miksowac wyrazy i frazy na wzor: "na krzywe drzewo to i salomon nie naleje", albo "kto rano wstaje ten leje jak z cebra"? szczególnie kiedy tak bardzo dezorientuja czytelnika, jak w tym przypadku? na dodatek rozbijasz proste konstrukcje poprzez prefiks (stało). jedyne co plusuje, to homonimicznosc, nie calkiem tego samego "stało".

a jak wyjasnisz w ogole to rozbicie drugiej i trzeciej zwrotki? bo ja to widze jak zwyke "widzi ci sie":)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



gdyby wszystko, łącznie z nadzieniem, zależałoby ode mnie - przewróciłabym świat do góry nogami, więc może lepiej nie ryzykować - ale miło czytać taki wpis, dzięki;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...