metalowa wanna

[michalina]

Siedziałam w metalowej wannie.
Wkoło mnie uleżała się biel.
Delikatny ruch
więcej wody.
Nad głową banieczki.
Myślałam o miodzie i biszkoptach.
Z minuty na minutę.
Olejki, zapach.
Pozostawione ślady stóp.

[michalina]

Jesli coś nie gra, lub nic proszę o komentarz
Pozdrawiam:)

[Bartosz Wojciechowski]

Pani Michalino, jak dla mnie to tylko to:
Wkoło mnie uleżała się biel. przedstawia
sobą jakieś minimalne wartości poetyckie.
Reszta jest moim zdaniem najzwyklejszym opisem.
Pzdr!

[michalina]

Ma Pan rację. W moich utworach chyba tak naprawdę brakuje poezji.
Dziękuję ślicznie:)
Pozdrawiam:)

[Bartosz Wojciechowski]

Pani Michalino, ten drugi tekst jest zdecydowanie lepszy:) Fakt, że to wciąż mało,
ale nie ma co załamywać rąk, wszystko jest do nadrobienia. Dobrze, że zaczyna
pani od małych form - są idealne na rozwinięcie języka poetyckiego, wypracowanie
jakichś wzorów formułowania myśli. Póki co, mogę tylko powiedzieć, że należy
słowa wykorzystywać do cna i to w jak najbardziej oryginalny sposób, tak aby
zderzać je ze sobą, aby uzyskać nowe skojarzenia i nadawać niebanalnego wydźwięku
całej treści. Z tym w parze powinna iść jakaś intrygująca refleksja, wystarczy jedna,
ale powinna zatrzymywać czytelnika choć na chwilę i również być w jakimś stopniu
"własną". Życzę powodzenia, proszę się nie poddawać - będę trzymał kciuki:)
Pzdr!

[michalina]

Skoro Pan widzi jakąś minimalną szansę na rozwój mojego języka poetyckiego i przelania tego wszystkiego w oryginalny sposób na kartkę papieru to może warto nad tym popracować. Chodź wiem, że nie będzie łatwo. I nie raz popełnię błędy.
Dziękuje bardzo komentarze!:)