...w pokoju

[Michał Domagalski]

zredukowałem świat do pokoju
absurdalnego. pełnego niczym
księżyc braku człowieczeństwa. i tak

dużo tu mam.

mamy od zwierząt. mamy od zwierzeń.
mamy od rzeczy. mamy do rzeczy.

każde dziecko ma mam co najmniej dwie.
a czasem usuwa się dzieci. gdy
za stare i nieprzydatne już są.

więc dzieci mniej.

a mam przybywa. rozsiadają się
po kątach, na meblach, parapetach...
tylko matka nadzieja, nadziei
matka kurczą się proporcjonalnie
wprost do przyrostu naturalnego

głupoty!

[Amelija_Em.]

łyknęłam myśl.głupotki-głupotki.tak.całki

[Lobo]

Próba balansowania na cienkiej linie wieloznaczności: "mam", "mamy", okraszona próbą
"filozoficznej puenty". Próba nieudana wielce, a filozofia skurczona do, dość miałkiego filozofowania.

pozdrawiam.;-)

[em.gie.]

próba zabawy znaczeniem słów i mogłoby być całkiem nieźle, gdyby nie kalki, nawet najlepszy koncept powtarzany w nieskończoność staje się nużący
przy tego typu zabawach słownych kluczem jest umiar, a mnie właśnie umiaru tu brakuje
oraz pewności, o czym chce się pisać
pozdr.
em

[Michał Domagalski]

Ciekaw jestem po pierwsze jakie KALKI! Kalki czego? - to do em

Co zaś do filozoficznej puenty? no cóż, w ogóle ten wiersz - jak większość poezji - nie jest filozofią, ani filozofowaniem.
Co zaś do "mam" i mieć" - to nie tylko te zabiegi lingwistyczne występują tutaj. Więc trudno dopatrzeć się skurczania czefgoś, czego nie ma, a jeżeli cały tekst dla Lobo jest oparty na wieloznaczności "mam", "mamy", to chyba czytamy inny tekst, bo w tym na tym zabiegu oparta jest zaledwie jedna p[rzerzutnia.

Pozdrawiam!