Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wtedy

Czarna Perła
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/44865-wtedy/

Rekomendowane odpowiedzi

Niewierny Tomasz

Niewierny Tomasz

Opublikowano
Opublikowano

i jeszcze coś:) pozwoliłem sobie na coś takiego, mam nadzieję, że nie odbierzesz tego źle, ja tylko w kwestii samego wiersza, jak ja bym to napisał

dziecka nie obchodzi
czy jego matka jest
kucharką
modelką
dziwką
poprostu kocha

musiałby być
dzieckiem
będąc ze mną

Ale to diametralnie zmienia postać rzeczy i nie oddaje tego co chciałaś przekazać.
Tak było by ciekawiej, z punktu widzenia czytelnika tylko. Pozdrawiam

Jego Alter Ego

Jego Alter Ego

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oj Martynko, heh
Jaś jest wyspany dziś:P
to po co sie czepia? Wy ludzie wciaz chcecie wiecej i wiecej,zwykla mysl juz nie wystarczy...(rzekla kosmitka:P) nei rozumiem tylko po co dorabiac jakas niepotrzebna filozofie do sprytnego wierszyka,przeciez wszystko jest powiedziane co mialo byc.mnie wystarcza
kyo

kyo

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oj Martynko, heh
Jaś jest wyspany dziś:P
to po co sie czepia? Wy ludzie wciaz chcecie wiecej i wiecej,zwykla mysl juz nie wystarczy...(rzekla kosmitka:P) nei rozumiem tylko po co dorabiac jakas niepotrzebna filozofie do sprytnego wierszyka,przeciez wszystko jest powiedziane co mialo byc.mnie wystarcza

ale mnie nie!
Pa, spać już, Martyno!

;)
Felicity

Felicity

Opublikowano
Opublikowano

Naprawdę nie znam się na poezji, ja w swoich wierszach staram się wyrażać to, co czuję. Bez znaczenia jest czy to sie komus podoba, czy nie. Zdania zawsze będą podzielone. Myślę, że zrobiłas to samo - wyraziłaś to co czujesz w taki sposób, w jaki chciałas to zrobić. To moim zdaniem jest poezja. Reszta komentarzy jest zbędna. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/44865-wtedy/
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...