Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

skórę zdjęto ze św. Bartłomieja, w ten sposób go uśmiercono, Michał Anioł przedstawił go trzymającego swoją skórę w dłoni
i to może być uznane za dramatyczne
zupełnie Adam nie wiem o co Tobie chodzi w tym tekście, czemu służą te wszystkie słowa, chętnie dostrzegłabym w tym nawet bełkot szaleńca, ale i na to za mało
uczciwie starałam się odciąć w tym momencie od Twoich poprzednich wierszy, które znam i za które ceniłam Ciebie jako twórcę
nie mnie przesądzać o spadku formy, obniżaniu lotów czy poziomu
jedyną godną uwagi rzeczą w tym tekście jest klamra "królowo gliny, ulep w tło" i to jest sednem, reszta słów to tylko niekonicznie moim zdaniem potrzebne zapychacze rozpierające tekst na boki z niewiadomego powodu
i forma budzi zastrzeżenia, poniewaz nie potrafię znaleźć uzasadnienia dla takiego zapisu
pozdrawiam
Magda

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Ja też nie wiem co to za żart, ale śmieszny. Oburzenie Kowalskiego z perspektywy tego, co przeżyliśmy wspólnie ostatnio, jest kurna urokliwe. Adamie, rzeczywiście warto chyba zwrócić uwagę na literówki, to rozprasza i utrudnia skupienie się na tekście. A tekst dla mnie jest niezły. Środek troche obniża loty i rzutuje na całość, ale klamra kompozycyjna pozostawia dobre wrażenie. Dzięki za wspólną zabawę na zlocie, liczę mocno na powtórkę.
P.S Co z przegranym zakładem? Mam nadzieję (Kowalski i reszta z pewnością też), że pociągniemy tę sprawę do końca. Pozdrawiam wesoło.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...