Czar

[macte poema]

Krótkie spięcie, grom z nieba, wznoszę się na fali
tak przyjemnie i błogo być adorowanym
półbóg, król uwielbiony, czekasz roześmiana
choć ten raz, nieskończony, dobrana z nas para

Wtem, rozwiane złudzenie, przędza się zerwała
milczałem jak zaklęty, zastygłem jak skała
rzeka wspomnień oplotła dno kamiennym nurtem
patrzę z niedowierzaniem, choć zrozumieć umiem

A Tyś nie uchwyciła czasu straconego
schowana toniesz w bramie, bez cienia mojego
wygladam niczym złodziej, skazany, zmyślony
spłakany, myśli plączę, o niebo zwaśnionym

Uwierz w prawdę gorzką, co w oczach zamieszkała
połowę siebie dałem, pozostałaś cała

[macte poema]

Czy ten typ wersyfikacji wyszedł już z mody?

[JACEK KAWECKI]

macte poema moim zdaniem ta wersyfikacja
tworzy wiersz lekkim, bardzo dobrze się go czyta
a co do wersyfikacji czy wypadła juz z mody
to powiem Ci iż wydaje się przedawniony
ale ma w sobie urok

[Gość]

Co ja tam będę się rozpisywała- w końcu od tego są grafomani-po prostu czysta poezja.
p.s. tylko coś lekko zgrzytnęło przy "chyżej prawdzie".

[macte poema]

Dzięki! Jeszcze wrócę do tego wiersza.
Chyża prawda na razie zostaje - chodziło mi o prawdę uciekającą, nieuchwytną.