temu ze wspólnych śniadań

[asia błaszkiewicz]

porozciągane koszulki
wzmagają sny ukochanym zapachem
śpię w twojej skórze
jest bardziej szorstka niż wczoraj

chore od nadmiaru przestrzeni stopy
panicznie szukają schronienia
ostry kant łóżka-
zasadzka dla głupich

nie ma podobieństw
w każdą bzdurę można uwierzyć
wmówić stęsknionym zmysłom
że miłość dla wytrwałych

[Gość]

]"choreod nadmiaru przestrzeni stopy
panicznie szukają schronienia"
to bardzo się nie podoba.
gorzko
pzdr

[Sunny]

Wiersz podobał się za miłosny akcent który poprawia całość i wyciąga na pozytyw :) samotny wiersz ale dobrze posłodzony ostatnim wersem :)

[asia błaszkiewicz]

dzięki
zapraszam też innych do komentowania

[Stanisław Kamykowski]

wiersz z tych co wpadają w mój klimat i przez dłuższy czas pozostają w pamięci z adnotacją "warto przypomnieć go sobie jeszcze raz"-osobiście pobawiłbym się zapisem tzn. gdzieś pojedyńczy wers, gdzieś dwa albo trzy, ponieważ nie do końca jestem wielbicielem zapisu, w ktoeym każda strofa ma tyle samo wersów, no ale to tylko takie moje małe i egoistyczne widzimisię, jeszcze raz powtórzę, że jestem zupełnie na tak
pozdrawiam:-)

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Jestem minimalnie na tak ze względu na jakiś ciepły mimo wszystko klimat wiersza, choć sytuacja w nim opowiedziana do ciepłych nie należy.

Pozdrawiam :-),
Gaspar van der Sar.