Rozmowa z ksiezycem

[dariuszkaafra]

„Nocą stałam i patrzyłam na niebo.
Księżyc na swym srebrnym rydwanie rozpoczął swą
Nocną podróż po sennych marzeniach.
Gwiazdy za przewodnika miał.

Zawołałam - poczekaj książę ciemności!!!
Odwrócił ku mnie swą boską twarz,
Spojrzał głęboko w me oczy - słucham ziemska Pani.
Cóż ja mogę zrobić dla Twego serduszka????


Popatrzyłam się na niego ze łzami w oczach,
Zapytałam – powiedz mi Panie czy możliwa jest miłość
Wielka, prawdziwa, namiętna i nieokiełznana
Pełna pragnień i pożądania. Powiedz proszę!!!!

Księżyc zamrugał światłem boskim,
Zszedł z rydwanu, pochylił się i rzekł –
Możliwa jest, czyżbyś wątpiła ziemska Kobieto,
Miłość jest siłą, która pokonuje wszystkie granice.


Pochyliłam głowę, bo Księżyc nie wiedział,
Nie wiedział wszystkiego, jak można kochać marzenia,
Jak można kochać wiatr, jak można żyć we śnie.
Jak można kochać niespełnione nadzieje.


Czy pokochać można nie widząc blasku oczu???
Kiedy nie czuło się smaku ust.???
Ciało nie zadrżało pod dotykiem rąk!!!!
Nie otworzyło się na przyjęcie miłości.


Moje myśli Księżyc odczytał, spojrzał mi w oczy,
Powiedział – wierz w potęgę miłości, wierz w uczucia,
Miłość i uczucia wszystko pokonają, bo kochać
Można sercem nie tylko oczami, kochać można duszą nie tylko ciałem.

Zamknęłam oczy, wsłuchałam się w jego słowa.
Zapłonęłam wewnętrzną miłością.
Oczami duszy widziałam swe uczucia.
Serce me zadrżało i wtedy mocno pokochało.”

[Amelija_Em.]

Rozmowa z ksieżycem


Księżyc na srebrnym rydwanie rozpoczął
Nocną podróż
Zawołałam
Odwrócił się ku mnie.

"Czy możliwa jest miłość?"

Zamrugał światłem boskim,
Przystanął:
Możliwa jest.

"Miłość jest siłą, która pokonuje wszystkie granice-
można kochać ją samą"

Nie widząc blasku oczu
Nie znając smaku ust
wierząc przeznaczeniu
--------------------------------

zapłonęłam


Sorki za okrojenie.Ale tak łatwiej.I pewniejszy sens.Całki.