zawiodłam...

[Anna_Maria]

zawiodłam Cię
Panie
brakiem wiary
w Twoje plany
swoim smutkiem
łzami
nad rozbitym
życia dzbanem
zdeptanym słońcem
w oczach bliźnich
słowem
ostrym jak kamień
wbijanym w duszę
niczym ciernie
obojętnością
wiatru nad złamannym
drzewem
zawiodłam
czym jeszcze?
już nie wiem
lecz wiem jedno
nie mogę Ci
obiecać poprawy
nie lubię łamać
obietnic
[sub]Tekst był edytowany przez Anna_Maria dnia 12-01-2004 10:24.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Anna_Maria dnia 12-01-2004 10:25.[/sub]

[Tomasz_Tylczyński]

Wygląda jak jakiś fragment wyrwany z kontekstu, nie bardzo tak naprawdę wiadomo o co chodzi, ale może tak miało być.
Chyba zbyt osobiste żeby ktoś obcy mógł zrozumieć.

Pozdrawiam

[Marcin Jagodziński]

Pani Anno, dlaczego połamała Pani te linijki w ten sposób i na dodatek wstawiła Pani do działu wiersze? Prosiłbym o odpowiedź? Ja to czytam jako trzyzdaniowe wyznanie, w którym nie użyto żadnych środków charakterystycznych dla poezji, może poza "rozbitym dzbanem".

[Anna_Maria]

każdy się modli jak potrafi
ja w ten sposób
modlitwa= wyznanie= wyznanie win
pozdrawiam
anka

[Witold_Adam_Rosołowski]

Pani Anno_Mario - w pierwszym wersie jest literówka - po za tym chyba będę "polemizował" (jakie ładne słowo" - gdzieś w wierszu jest wyrażenie:

"nie lubię łamać
raz danego
słowa"

nie wiem ale to taka moja własna konkluzja - Chrystus łamał się chlebem czemu więc nie mielibyśmy łamać się słowem - gdyby tak każdy wiersz pojąć jako ten chleb, każdą myśl jako kęs -

pozdrówka W_A_R

ps. tak - każdy modli się jak umie - ale jakoś do mnie to nie przemawia - wiem że to Twoja własna modlitwa więc nie będę się wcinał czy dobra czy zła - bądź dobrej myśli

[Marcin Jagodziński]

ja doskonale rozumiem, że każdy się modli jak potrafi (lub nie potrafi), ale dlaczego nazywać modlitwę poezję?

[Anna_Maria]

a czymże jest poezja jak nie modlitwą duszy???
zawsze tak odbierałam poezję - może się mylę...
wybaczcie ale dzisiaj nie będę odnosić się do waszych komentarzy
każdy ma w życiu kiepski dzień-mnie przytrafił się dzisiaj
pozdrawiam
anka
[sub]Tekst był edytowany przez Anna_Maria dnia 12-01-2004 10:38.[/sub]

[Paweł_Kolcaty]

Kto powiedział, że każdy wiersz musi być jedną wielką metaforą? Najlepiej jeszcze uniwersalną i posiadającą kilka den. To raczej marzenie, jak udział sportowca w Olimpiadzie. Tylko nielicznym się ziści.
Modlitwa. Niemal każdy autor, posługujący się mową wiązaną, ma w swym dorobku conajmniej jeden utwór modlitewnej narury. Modlitwy, zwykle miewają dosyć osobisty charakter. Porywające czytelnika jako udana poezja - nie zdarzają się często.
Uwaga pana Witolda, skondinąd chwalebna, dotyczy innego znaczenia czasownika "łamać". Stąd nieporozumienie.

[Joanna_W.]

Tekst, jak to modlitwa, osobisty. W monologu tym - akt żalu, ale nie ma woli poprawy...
Podoba mi się, bo człowieczy, tzn. o kondycji ludzkiej, która taka marna najczęściej i zależna od tylu spraw.

Pozdrawiam.
A.

[Anna_Maria]

otóż to panie Pawle, otóż to:)
joanno dziękuję
serdecznie pozdrawiam
anka