Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zasadził je ślepy los
(w ogrodniczkach i czapce)

co bardzo sobie ceniły

brzozy rosły zbyt blisko
żeby nauczyć się tęsknić
za brzozowym chrząkaniem

za liśćmi nie swoimi
co mokre wpadały na pień
by zakorzenić się

w pamięci - tej drugiej
bliższej niż własna korona

widziały tylko siebie -
świat i wewnętrzny charakter
drewna
skrzypiały tajemnicą

i niech się schowa pod ławkę
gadatliwy poeta - wróbel
- tu drzewa same
potrafią

wyszumieć sobie rumieniec

Opublikowano

M.Krzywiak:ciesze się że zadowolony, szczególnie ze puentowo:)

Serafe:Dzięki za plusy i odwiedziny;)

Ewo: mam nadzieje ze nie tylko puenta wieloznaczna;) Dziekuje ze wpadłas

Macieju: wedle życzenia pozbęde się tego paskudnego "bo" -wkońcu starych orgowiczów (jak ty;)) trzeba słuchać;) Dzięki ze wpadłes

Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

Bardzo dobry pomysł z nienachalną pointą, jednak... ;)
na pewno nie:
"co mokre wpadały na pień
by zakorzenić się" - rymujesz? ;)
Może bez "brzozy" sokoro jest brzozowe, więc z domysłu.
Trochę skomplikowana jest ta konstrukcja 'wszechświata" (druga pamięć, świat i wewnętrzny charakter) - można trochę to rozjaśnić? (tak tylko pytam ;)

pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pokój nie ma ceny wieczny jest bezcenny wyrzeknij się zła wojny dąż do pokoju szybko zabijają nowotwory wojny szaleństwo walki pochłania człowieczeństwo zdrowiem chorują na zarazę bitwy broń kosztuje życie tęskniących żołnierzy przywódcy szaleni nikt nie chce tej wojny śmierć nie posiada współczucia dla rodziny choroby wojny niech będą uleczalne bez broni ale dobrocią uzbrojeni z siłami potęgi miłości pancernej wielki święty kaliber przed złem ocali wiara nasza nie pójdzie na zatracenie rzucajmy sercami gorące granaty cichutko wybuchające zakochaniem zniszczmy dobrem świata nowotwory wojny
    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      :) i każdy wie, że to już wiosna:) wbrew wszystkiemu …   ja również mam szafirki, ale jeszcze śpią :) pozdrawiam Violetta:) 
    • @hollow man   na jaki koniec? :) może to dopiero początek? ;) 
    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ale na obwód czy pole ? A może średnicę ?     Głęboko, głębiej z każdym krokiem  gdy dno skaliste a brzeg daleki  popłynę z Tobą w stronę światła  na przekór wirom, z nurtem rzeki.  
    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Pisałam o bezimiennych ofiarach - i właśnie o takich jak oni. Dziękuję, że przypominasz. Pamięć jest formą ocalenia.   Serdeczni pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Pamiętam ten fragment, wówczas pomyślałam właśnie o kobietach, które na decyzje polityczne właściwie nie miały wówczas dużego wpływu, a płaciły ogromną cenę , będąc w różnych częściach Europy i nie tylko Europy.  Najsmutniejsze jest, że o tym się tak mało mówi. Świetnie, że napisałeś o tym w swojej książce.  Pozdrawiam. :)  @Christine   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te słowa, starałam się nie brutalizować przekazu. Serdecznie dziękuję! :)  @bazyl_prost    Kto?  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Stukacz @iwonaroma @lavlla nisu @Rafael Marius  Serdecznie dziękuję!  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...