Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdybanie

Gdybym mogła zasiać w moim ogrodzie nasiona wiedzy
i zebrać plon ,
zabezpieczyć w słojach, workach, puszkach
i spożywać choć przez jedną zimę,
byłabym mądrzejsza przy rozwiązywaniu pozornie nierozwiązywalnych problemów.
Gdybym mogła kupić, choćby za najwyższą cenę,
szczyptę nadziei lub parę ziarenek radości
i przyprawić nimi życie,
byłabym szczęśliwsza nie popadając w zwątpienie czy rozpacz.
Gdyby ktoś wymyślił korektor,
który jak wyrazy z tekstu wymaże z naszego życia smutki, tragedie, nieszczęścia.
Gdybyż dało się przekazać wszystkie swoje doświadczenia,
a świat jak wielki komputer zapisałby je na swoim dysku,
aby każdy następny przedstawiciel ludzkiej rasy znał do tych plików ścieżkę dostępu,
umiał i chciał z nich skorzystać.
Bylibyśmy coraz doskonalsi, popełniający mniej błędów.
Czy takie marzenia są nierozsądne?

Opublikowano

kolejny przykład jak nadwaga może przeszkadzać
po pierwsze przeczytać jeszcze raz i poobcinać co się tylko da
np.

"Gdyby ktoś wymyślił korektor,
który jak wyrazy z tekstu wymaże z naszego życia" to bardziej pasuje do prozy, takie obgadywanie tematu, każdy zna działanie korektora więc całe zdanie jest kompletnie niepotrzebne

po drugie -jest taki dział jak warsztat i tam może ktoś coś podpowie jak poradziać sobie np. z wersyfikacją bo tego w tym wierszu kompletnie nie ma

po trzecie- jest tytuł to po co podtytuł i jeszcze pierwsze słowo w wierszu takie samo, jakby czytelnik cierpiał na sklerozę)-:

po czwarte- odpowiadam na zadane pytanie, takie marzenia są rozsądne ale pisanie o tym to już przesada

generalnie uważam tekst za kompletnie nie udany i radzę napisać coś nowego

pozdrawiam

Opublikowano

Nie, takie marzenia nie są nierozsądne.. ale gdybanie niewiele pomoże... może lepiej zacząć zmieniać malutkie sprawy wokół samego siebie.... przecież roztrząsanie rzeczy, na ktore nie mamy wpływu na nic się zda, zabierz się za sprawy, które zależą od Ciebie... a Twój świat nabierze bardziej przyjaznych barw..:) Podobno ja się nie znam.. ale na pewno nie nazwę tego wierszem, przepraszam..:(.i pozdrawiam milutko Aniu..:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @karenka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że ci się spodobało. Czasami jakaś sytuacja zaobserwowana w życiu - inspiruje.    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!    Dziękuję i za trafne spostrzeżenie, i za to piękne życzenie. Stokrotki na placu boju - piękny obraz, oby wszyscy za bardzo wymagający od siebie  zmienili choć trochę myślenie. Pozdrawiam ciepło! @Leszczym

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tę uwagę. Puenta to bardziej subiektywne odczucie niż uniwersalna prawda - tak czasem widzi siebie osoba zmęczona, nawet jeśli obiektywnie winy nie ponosi. A te rany to nie efekt złych wyborów, tylko tego, że nie pozwalamy sobie na słabość, że wymagałam od siebie bycia "bohaterskim" nawet wtedy, gdy jesteśmy zwyczajnie zmęczeni, sfrustrowani czy przestraszeni. To rany z samokrytycyzmu, nie z winy wobec kogoś innego.   Serdecznie pozdrawiam. :)))  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te niesamowicie trafne słowa. :)) To nie metafora - ten wewnętrzny sędzia naprawdę tam mieszka, w nas, we mnie. Sprawiłeś, że wiersz jest bardziej osobisty, niż mogłoby się wydawać. :)   Serdecznie pozdrawiam.  @piąteprzezdziesiąte   Bardzo dziękuję! Dziękuję za komentarz i za serce, które w nim czuć ... :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Serdecznie pozdrawiam. :)  @Radosław   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • intrygująca miniaturka z nutką ironii- czuć emocjonalny chłód i dystans...pozdrawiam z podobaniem*)
    • @Charismafilos dzięki, że zajrzałeś...miłego popołudnia i wieczoru*) @andrew dziękuję za uroczy komentarz i za Twoją obecność...miłego popołudnia i wieczoru*)
    • Podoba mi się ten moment z chabrami i kolorem dnia...wiersz ze smakiem poezji...pozdrawiam serdecznie*
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...