Wrócę

[Piotr Sanocki]

Gryzą mnie pozamykane szuflady
Miejsca w których upchnąłbym
Swoje sny i marzenia
Kute na biało
U swojego artysty

Pióro zastygło w długim bezruchu
Za długim - na długim
Ramieniu
Jak uschnięty kwiat
Uwiądł bez dłoni, słowa i wody

Kiedyż to ja wrócę?
W tej głupiej formie
Bez prostoty - mógłbym!
Nareszcie
I wskrzeszać twoje troski

[Dariusz Sokołowski]

metafora piórowania tak pojemna, że chyba już wszystko w niej leży, końcówka rehabilituje wszystko. zabrać ten "neolognizm" spod kwiatków i ujdzie.

[Leszek]

Jakoś nie pasuje mi powstały chyba mimo woli rym marzenia - natchnienia. Pozdrawiam Leszek :)

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poprawione. Bardzo się cieszę. Każda opinia jest ważna.



Dziękuję za podpowiedź. Poprawione. Lepiej?



Pozdrawiam serdecznie

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za podpowiedź. Poprawione. Lepiej?



Pozdrawiam serdecznie

Oczywiście. :)

[Lobo]

Chciałoby to być mocne, nie jest.

pozdrawiam.;-)

P.S. Jeśli Autor domaga się szerszego omówienia - jestem do dyspozycji.