Tęsknota

[Krzysztof]

pytającym wzrokiem
patrzę
za horyzont
sięgam
wszechczasu
dotykam
życia
szukam
odpowiedzi

i już przestaje być źle
ociera mi łzy tęsknota
na którą trzeba zasłużyć

[le_mal]

Krzyś,ja już w W.pisałam.Pięknie piszesz o tęsknocie.
Szególnie ostatnia strofa podkreśla klimat wiersza.
Pozdrawiam.

[Krzysztof]

No to jeszcze raz dziękuję ;).

[le_mal]

Krzysztofie ,wiem ,tęsknota boli.
Może łzy dają jednak ukojenie.

[Krzysztof]

Łzy pomagają :).
Tęsknota przestaje ranić, kiedy ją zaczynasz rozumieć. Na nią trzeba zasłużyć, nie każdy ją doświadcza naprawdę, może to jakiś znak dla tych, co czują? :)
Może nie wszystko jest jednoznaczne? Może pogubiliśmy się w tym ocenianiu, co jest dobre, a co złe, co prawidłowe, a co nie? Warto zastanowić się..
:)

[Bartosz Wojciechowski]

tęsknota na którą trzeba zasłużyć - tak, to jest puenta godna wiersza.
Tekst krótki, ale sięga daleko. Pzdr:)

[Beenie M]

Tęsknota nie rani, tęsknota raczej boli, ale zwykle tęsknimy za czymś dobrym, za czymś co dawało nam radość, lub co w naszej wyobraźni jawi się jak coś pięknego. Dlatego też Krzysztofie masz rację – trzeba na nią zasłużyć. A Ty zasłużyłeś na plusa.
Pozdrawiam serdecznie

[Krzysztof]

A więc dziękuję :).

[Natana Noire]

bardzo ładny wiersz...

a tęsknota potrafi cieszyć, uwierzylibyście?

[Krzysztof]

Nie cieszyć :), a nie ranić.

[Nata_Kruk]

Krzysztofie... bardzo dobrze napisane, świetne zakończenie... na tęsknotę naprawdę należy sobie zasłużyć. Pozdrawiam i dobranoc...:)

[Krzysztof]

Dobraboc i dzień dobry ;)