pod naszym dachem

[Confiteor]

już wiążę buty
za chwilę ty mnie
by lepiej się poznać
na krótko gdy się okaże
szczęście supłane szczerością

chcąc bliżej cieplej
naprawdę coś gubię
wysuwam kartę
na stół patrzysz
znowu ktoś przegrał

sam wiem najlepiej
więc nie ucz mnie wiązać
gorszego z lepszym pogodzić
nie da się wracać do okien
co wciąż przesłaniają prawdę

[zak stanisława]

Confeti, bardzo misie ten wiersz a najmisie:

'by lepiej się poznać
ale na krótko gdy się okaże
szczęście supłane szczerością'

'gorszego z lepszym pogodzić
nie da się wracać do okien
co wciąż przesłaniają prawdę'

pozdrawiam ES

[kyo]

ciekawy wiersz! ale zmienilbym wersyfikacje
bo sie zle czyta, i dwie ostatnie strofy bardzo ladne:)

Pozdrawiam

[M._Krzywak]

A dobry utwór. Dośc lawiranckie zabiegi słowne - ale w wersach naprawde dużo się dzieje, np.:

"szczęście supłane szczerością"

czy:

"chcąc bliżej cieplej"

Czyli forma doprawiona od kuchni, a treśc jak najbardziej. Tylko dlatego napisałem lawiranckie, poniewaz brakuje jakiejś konsekwencji, czyli jak są rymy wewnętrzne, niech będe regularnie, np, w każdym pierwszym wersie... (późno już, chyba się pogubiłem).
Zdecydowane tak.
Pozdrawiam.

[Stanisław Kamykowski]

podoba się kombinacja, tylko zastanawiam się czy trochę nie za dużo
najlepszy komentarz do moich odczuć "naprawdę coś gubię"
pozdrawiam:-)