Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chłopcy na rusztowaniach nakładali kolejne warstwy,
ciężka praca i przykry zapach z kanałów zawstydzał
mieszkańców. lato usypiało naoliwione okna; leniwe
psy wyczekiwały wieczornego wiatru; pogardzając
czerwonym likierem z pierwszego tłoczenia. zapach

nocy kradnie odcienie szarości i pośpiesznie tuli się w łóżku,
w bieli zatacza się drętwy przechodzień o twarzy bestii
z południowej dzielnicy, ma stalowy cios, podobno
kochają się w nim kawiarniane mimozy. koty liżą grdyki
staczając potyczki na drzewach a ojciec słucha oper wagnera
na starym gramofonie z muszlą przy uchu. dzieci połykają
sny jak słodkie żelki tuż przed wschodem ociężałego słońca.

pomiędzy dniem a ciemnością pojawia się nagły bohater,
wodzirej wszystkich mrówek z ogrodu starej jabłoni, człowiek
nieodwzajemniony; podróżny z uciekającego pociągu wiecznych pytań,

oczekuje

Opublikowano

mnie się wiersz podoba, praktycznie nie ma się do czego
doczepić, choć ostatnią zwrotkę, może



pomiędzy dniem a ciemnością pojawia się nagły bohater,
wodzirej mrówek z ogrodu starej jabłoni, człowiek
nieodwzajemniony; podróżny z uciekającego pociągu

wiecznych pytań oczekuje


serdeczności Espena Sway :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ale ma Pan porownania, hehe;) a dziekuje
pieknie, choc mowiac szczerze liczylem na
jakies wskazowki od Szanownego Poety, coz
skromne i nie lane woda komplementa
musza mi wystarczyc ;)

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   opublikuj, zobaczysz są to ciężkie tematy obciążające psychikę  pojawiają się coraz częściej  w sztuce również jako prowokacje etyczne i estetyczne mam wrażenie że ich nagłaśnianie daje odwrotne skutki do zamierzonych jak zresztą wszelkie  akcje odwracać się nie wolno stać, patrzeć, słuchać  koniec śmiechu  i swobody a że nie wszystko jesteśmy wstanie współboleć ze wszystkimi prawdziwymi i wymyślonymi ofiarami, bo to nie na naszą wytrzymałość tak kiedy nam  nasze serce i zmysły nasze odmówią tego współodczuwania i będą wolały cieszyć się i doznawać przyjemności staniemy wtedy na baczność i rzetelnie "poprzem" te wszystkie  akcje bo nie ma wyjścia tak żesmy do muru "przyperci" popieramy! rzetelnie popieramy z jęzorami przy ziemi do ostatniego tchu  
    • @Poet Ka  pięknie, trochę nieoczywiście. Przeszłość, to  już nie wróci- ale ona jest tam w pamięci- w sercu, jak miłość.   "Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów nieba, Tęskno mi, Panie"...(..)(C.K. Norwid)   Do kraju tego, do Ojczyzny, do której już nigdy nie wrócił, ale miał zawsze w sercu  
    • @Leszczym Szanuję Michał tę teorie, ale mam małego Hyundaia i nigdzie nim nie jeżdżę, więc nie wiem, dokąd bym jeździł  Porsche. Wszystkie sprawy lokalne załatwiam rowerem, do córki, za Pruszków,  jeżdżę SKM S1 i potem też rowerem, , podobnie jak do miasta, więc nic mi nie przychodzi do głowy.  
    • Kaziukowa w oku Iza K.    
    • @Poet Ka   cenzorką?   absolutnie!!!!!!!!!   odważną istotą wspierającą.   poezja nie takie teksty widziała.   i one ją tylko ubogacają.   ale tutaj jest środowisko.   Ty w nim tkwisz.   więc pytam: wesprzesz dobrym słowem czy też udasz, że nie czytałaś?   z całym szacunkiem bo Cię szanuję.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...