czyżby? ee tam, to niemożliwe

[zak stanisława]

reminiscencja
- no i co mi po tym
utrwaliłam za zgodą
- jeszcze gorzej
bo trwa i boli

zapanowałam nad byciem
w permanentnej przemianie
o, zgrozo - ciii, powoli

imprinting
i podążyłam za
- że wyglądam inaczej?
nie jestem witraż
nikt nie zobaczy
? ? ?
eksplozja świtu!
(ja? to niemożliwe!)


retrospekcja- z 2004.

[Stefan_Rewiński]

Zważywszy, że "teraz" nie ma, bo własnie minęło, "jutra" na pewno nie ma, no to jest tylko to co było. Idąc za Epikurem, przez maleńką dziureczkę "teraz", pompuj w "to co było" miłe ciału i duszy zdarzenia. Ale się rozpisałem po Twoim wierszyku. Pozdrawiam, Neoepikurejczyk.

[le_mal]

Staszko,podoba się lekkość utworu.
powiem tyle-eeeee tam, to niemożliwe.
Pozdrawiam ciepełkiem.bużka.

[zak stanisława]

he he, dzięki za wnikliwe komentarze, Stefanie ładnie to rozgryzłeś, filozoficznie.
le malko możliwe, możliwe, jak w życiu wszystko, hi hi
pozdrawiam duszną atmosferą.

[EWA_SOCHA]

ostatnia strofa nadje charakteru reszcie i klimatu:)
podoba się:))
ewa

[zak stanisława]

łał Ewuś, eee tam to niemożliwe!
pozdrawiam ciepło oboje,pa odwzajemniam uśćiski