Syn gwiazdy porannej

[Bartosz Wojciechowski]

Syn Gwiazdy Porannej


W blasku brzasku
ledwie różowa, mglista jasność
- od gwiazdy zarannej
biały koń Mlecznej Drogi.

Słońce na ucho: „Kiedy dzień wstanie,
dam ci, mój panie, złote podkowy
i złote ostrogi.”

A on łagodnie skubie me włosy,
jest wiatrem. Więc mówię: „Zbyt delikatny,
jak kropla rosy.”

*

W trzasku i wrzasku
gwiazdy odległe na niebie gasną
- w szarży porannej
granatowe kurtki srogie.

Kapral z meldunkiem: „Kiedy dzień wstanie,
Sir, śladu nie stanie. Rozgonimy bękartów
i wystrzelamy do nogi.”

A on z triumfem patrzy na stosy
tipi płonących; bez wątpliwości czyja to krew
wsiąka we wrzosy.


-----------------
Syn Gwiazdy Porannej - przydomek ppłk. G. Custera, nadany
mu przez Indian Dakota ze względu na stosowaną przez niego
taktykę atakowania wiosek indiańskich o świcie, z zaskoczenia.

[Bartosz Wojciechowski]

Przy okazji zadam wam dwa pytania.
a) w drugiej części, wers 2 - czy zamienić na "gwiazdy sztandaru pod kurzem blakną"?
b) czy dodać pod tekstem wyjaśnienie do tytułu (teoretycznie wiersz odnosi się
do konkretnej postaci historycznej)?

Z góry dziękuję za pomoc:) Pzdr.

[EWA_SOCHA]

1) gwiazdy sztandaru pod słońcem blakną:)
2) tak choćby dla mnie - bo ja zacznę odniesień w chemii szukać;)

uff, to teraz:
Swietny pomysł, świetne wykonanie, no i gdzie ty ich wygrzebałeś ... pod wrzosem czekali na ciebie??? a jeśli ja sie zakonserwuję kremikami, to odkopiesz mnie za 100 lat i napiszesz wiersz?

wrócę:)
pozdrawiam
eva

[Bartosz Wojciechowski]

Pod słońcem? Hm... no nie bardzo mi się to, ale pomyślę;)

Ty się lepiej wierszami zakonserwujesz niż kremikami, coś tak czuję:)
A wiersz oczywiście, że bym napisał - o ile 123-latkowie jeżdżą jeszcze
na wykopaliska i piszą wiersze:)

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dasz radę:)

[Bartosz Wojciechowski]

Też tak myślę;)

[M._Krzywak]

Mam wrażenie, że w tytyle powinno byc z dużych liter, ale juz trudno. Osobiście bałem się tego tytułu, ale jak wszedłem i na spokojnie przeczytałem, to buzia coraz szerzej. A dlaczego - możliwe, że ekspansja białych na ziemie była tzw. złem -jednak historii nikt nie osądzi,a z tego co widac dookoła - niczego ona nie uczy. Ale za to zostało to napisane porzędnie i automatycznie taka forma już z miejsca podnosi wartośc utworu.
Czyli praktycznie pozostaje dyskusja nad treścią.
Acha - przecież i plusem jest przybliżenie historii świata, przypisek konieczny, w razie wydawania drukiem poszerzyc - niech się mlodziez uczy, co było za oceanami (bo Konopnickiej już nie chcą czytac - ale to do "Pana B... w Brazylii" - czy jakos tak)
Reasumując - utwór na pięc.
Pozdrawiam.

[Bartosz Wojciechowski]

Faktycznie z tymi dużymi literami w tytule - skrewiłem, ale jak wiemy
musi już tak tutaj zostać.

Michale, dzięki za "5", cieszę się, że doceniasz formę, bo bałem się,
że może ona wydawać się nieco "koślawa".
A co do treści to rzeczywiście można sobie podyskutować.
Moim zdaniem okrucieństwo i polityka kłamstw prowadzona wobec
Indian przez kolejne rządy USA (do pewnego stopnia nawet do dzisiaj)
zasługują na napiętnowanie (choć nie wiem, czy ten wiersz jest dostatecznie
mocny - opisuje po prostu metody działania jednego z niechlubnych "bohaterów"
tamtych czasów).
Co do oceniania historii - można, zwłaszcza będąc poetą (choć zgodzę się
również, że - zwłaszcza będąc poetą - historii oceniać się nie powinno;)
Pzdr!

[sława_zaczek]

kiedyś zaczytywałam się Mayem, lubiłam Indian, nienawidziłam białych,ect.wiersz zaskoczył mnie, bo poczatek wydawał się "gwiezdny"- ale dalej -same wspomnienia orlich pióropuszy,
pozdrawiam plusem Es

[Bartosz Wojciechowski]

Dziękuję pani Stasiu za odwiedziny. Ja tam póki co nikogo nie nienawidzę,
ale fakt - znacznie bardziej lubię pióropusze niż kapelusze;) Pzdr!

[pathe]

dobrze, że jest przypis bo nie zrozumiałam póki go nie przeczytałam.
podoba się, mi.
pozdr

[Bartosz Wojciechowski]

dobrze, że to napisałaś, teraz nie mam złudzeń, że ten tekst musi być
wyraźnie "osadzony historycznie". Bardzo żałuję, że nie mogę już zmienić
na duże litery w tytule... Dzięki za wizytę. Pzdr:)

[Veronique Sijka]

jak widać na załączonym obrazku, panom zdecydowanie lepiej idzie historycznie :)
juz się dzisiaj przyznawałam że historycznie to nie w moich klimatach, ale to co mnie tu nęci to naprawdę "przednie" wykonanie, no i pomysł bomba.

[Tali Maciej]

ładnie to wyszło, "brzask wrzask trzaska" w ostatnim czasie to były moje ulubione słowa jakie używałem w wierszach, aby nadać charakterystycznego wydźwięku

tu się to ciekawie sprawdziło

pozdrawiam

[Bartosz Wojciechowski]

Mili państwo, dziękuję za nadzwyczaj pozytywne komentarze:)
Są dla mnie cenne (zwłaszcza to "przednie wykonanie", "pomysł bomba",
no i że się sprawdziło:) Mam ostatnio coraz więcej wątpliwości
co do formy, w jaką ubieram swoje wiersze, dlatego wszelkie słowa tego
rodzaju są dla mnie ważne. Pzdr!

[Gość]

Historii tych indian nie znam ale "bękart" coś mi mówi, może można odczytać w inny sposób.
Po za tym dobrze napisane.
Pozdrawiam:)

[Bartosz Wojciechowski]

A miło mi, że się pani jednak skusiła:) Co do "bękartów", to miało być
jakieś nawiązanie do angielskiego "bastards", owszem popularnego
w każdej epoce, ale w stosunku do Indian widzianych oczami białych
Amerykanów - w sposób szczególny. Pozdrawiam i dziękuję za miłe słowo:)

[Piast]

To jest dobre, Bartosz. Ta postrzępiona forma - jak odgłosy walki o brzasku, jak trwoga i szczęk broni. Dobrze, że są rymy, także wewnętrzne, które szczególnie nadają wierszowi rytmu, jakby werble do marszu grały...
Pozdro Piast

[Bartosz Wojciechowski]

A ja właśnie na ciebie z utęsknieniem czekałem. Teraz mogę
się wylogować w spokoju... :) Dzięki za miłe słowa, choć zamiast werbli
wolałbym tętent kopyt - ale dźwiękowo to w sumie niedaleko:) Pzdr!

[Piast]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ej, Bartosz, miałem właśnie napisać tętent kopyt - ale napisałem werble, no i nie chciało mi się przerabiać... A to ci heca!!! Ale masz rację, werble o poranku pobudziły by całą wioskę...
Dzięki za miłe słowa Piast