Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

***[po przebudzeniu]

EWA_SOCHA
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

EWA_SOCHA

EWA_SOCHA

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

byłam wiatrem
pogwizdującym na grubych palcach kominów

wzniosłam się wysoko na poziom chmur
a kiedy zaczęło padać
tysiącem kropli rozbiłam się na miękkim piasku

po raz pierwszy stanęłam na ziemi
i wyrosły mi skrzydła

wówczas się poznaliśmy
niemądra ludzie nie latają

chciał pomóc
przywiązując nogę do stołu

kolejne próby lotu
uwieńczane szarpnięciem w dół

zrobisz sobie krzywdę
zdejmij te skrzydła

one wciąż wyrastały
nie wierzę powtarzał

Veronique Sijka

Veronique Sijka

Opublikowano
Opublikowano

lepsze odrastające skrzydła niż wątroba :)
"wszystkie próby lotu
kończyły się szarpnięciem w dół" w tym miejscu mam jakiś zgrzyt ale nie przychodzi mi teraz do głowy coby tu można inaczej więc sie nie czepiam - ogólnie ja plussssuję :)

EWA_SOCHA

EWA_SOCHA

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

byłam wiatrem
pogwizdującym na grubych palcach kominów

wzniosłam się wysoko na poziom chmur
a kiedy zaczęło padać
tysiącem kropli rozbiłam się na miękkim piasku

po raz pierwszy stanęłam na ziemi
i wyrosły mi skrzydła

wtedy go poznałam
niemądra ludzie nie latają

pomogę ci
przywiązał za nogę do stołu

wszystkie próby lotu
kończyły się szarpnięciem w dół

zrobisz sobie krzywdę
zdejmę ci skrzydła

ale one wciąż ze mnie wyrastały
nie wierzę powtarzał


~~~~

a to bezzz mówił, powiedział:) lepiej? ;>

Stanisław Kamykowski

Stanisław Kamykowski

Opublikowano
Opublikowano

dla mnie trochę lepiej, teraz widzę inne rzeczy, moja propozycja na drugą część tekstu (nie potrafię robić kursywy, więc ją dodaj jeśli chcesz) i ostrzegam, że wcale nie musi się spodobać

wówczas się poznaliśmy
"niemądra ludzie nie latają"

chciał pomóc
przywiązując nogę do stołu

kolejne próby lotu
uwieńczane szarpnięciem w dół

"zrobisz sobie krzywdę
zdejmij te skrzydła"

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

Ewo - za dużo tej 1 osoby, faktycznie. Na drugi raz może coś innego wprowadzic, "byłam" a potem np. "jako wiatr wysoko na poziom chmur"

"po raz pierwszy na ziemi
i wyrosły mi skrzydła"

A zresztą pan Stanisław już to powiedział :)
Ale przez to niestety, tak średnio.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Máire
      *** (Mousehole)

      Przez Máire · Opublikowano

      Za każdym razem gdy wraca na ląd ogrzewa się najpierw kubkiem herbaty w Pierwszym i Ostatnim Domu Land’s End Zanim zapuka do Merlin’s Cottage włóczy się przez chwilę po Mousehole za muszle w portowych sklepikach kupuje klamry i spinki do włosów   Po przekroczeniu progu ściąga mokre ubrania a potem bierze długą ciepłą kąpiel w starej żeliwnej wannie z uchwytem na ręcznik w kształcie mosiężnej płaszczki zanim wysuszy włosy wiesza w oknie mały przezroczysty kryształ -wie że kiedy znów pojawi się mgła będzie musiała wrócić   naciera zmęczone morską solą ciało balsamem z rumiankiem zamyka głos w szklanej szkatule i nie zagląda do niego przez resztę pobytu potem zjada wszystkie herbatniki z mleczną czekoladą z blaszanej puszki ukrytej w szafce nad kuchenką   John wraca do domu pod koniec dnia jego ramiona są mocne a ręce szorstkie od rybackich sieci w małej sypialni ze ścianami z bielonego kamienia przesypia nareszcie całą noc   gdy pojawia się ranek wydaje się być zawsze nieprzyjemnie zaskoczona   w pośpiechu pakuje spinki, głos i kryształ całuje opalone słońcem czoło i spracowane ręce wymyka się świtem zanim mgła opadnie zupełnie ostatnio mało brakowało gdy jeden z kornwalijskich chłopców dostrzegł z plaży znikającą się w wodzie srebrnoniebieską płetwę
    • Migrena
      fantom

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika. czytam Twój odbiór i mam wrazenie, że dotykasz dokładnie tego miejsca, w którym wiersz przestaje być tekstem, a zaczyna być doświadczeniem. to "nie ma ciebie, więc nie ma mnie” brzmi u Ciebie jak    nie tyle brak, co jakas osobliwa forma pełni  istnienie które nie potrzebuje już nośnika. bardzo poruszyło mnie to Twoje odczytanie miłości jako energii bo ono odbiera jej ciężar gestu a zostawia czyste trwanie. i ten cień, który nie ma się gdzie położyć . pięknie uchwyciłaś jego bezdomnośsc. jakby rzeczywistość została rozpuszczona do tego stopnia, że nawet ślad nie ma już oparcia. Twoja puenta też jest mi bliska: że może zostaje nie tyle ktoś, co samo czucie, ostatnia zdolnosć, która nie wie już, do kogo należy. dziękuję Nika za tę interpretację bo ona nie zamyka wiersza, tylko otwiera w nim jeszcze jedną ciszę.
    • .KOBIETA.
      Kobieta

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @LessLove   Nie :) nie piszemy dla Was tylko dla siebie:)  śliczny wiersz Nata :) Pozdrawiam!     
    • Alicja_Wysocka
      tylko powiedz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ja też nie :)   @Łukasz Wiesław Jasiński, @Rafael Marius,     
    • LessLove
      tylko powiedz

      Przez LessLove · Opublikowano

      Ależ ja uwielbiam Twój awatarek!! Admin już jakoś ogarnął sytuację, bo zapisywanie chodzi lepiej.  Może coś wpłacę. Dofinansowywałem filmy robione przez "młodych filmowców" (małymi kwotami) to i tutaj mogę :-) Zdaje się właścicielem jest krakowski przedsiębiorca z Kazimierza... Wydaje mi się, że z branży elektrycznej. Serdecznie Pozdrawiam :-) ale nie obiecuję poprawy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...