Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie wzięte są jeszcze plany wrysowane zwartymi znakami
określone mimiką krzywą tępe orangutanów pozycje
pełna głębi absurdu metafizyka ciągnięcia losów z urn
byście chwaląc się sobą zapominali o sobie samych zresztą
piewcy bełkotliwej afirmacji soteriologii by pod jednym
dachem w uczcie brać udział i żyć

gdy to coś stało się ciałem
oniemiałem
siedemdziesiąt języków z ust
fabryka
zwykłość, normalność, dbały o wikt
dwunastu minus jeden
plus jeden
homo s.

Gnostyckie szczebelki kruchością łamliwe ideały
ofiarność cielesna w powiewach Eonów szat zwiewnych
napuszoność kwiecistych słów brzmiących patetyczną
erudycją z odniesieniami stykowo - cytatowymi, to
wiadomości, informacje, odległe uczucia bliskiego
fiaskacyjna demagogia wyzutych z serca słów

gdy logos został określony
ja - zamieniony
oszukany, bezradny hipokryta
święty
szarość, słownik, egzegeza
Jezus i Chrystus
dwa w jednym

Opublikowano

miejscami przekombinowane - dla mnie, chyba wolę gdy myśl mnie niesie i pozwala układać wzrok w obraz, a nie w słowa. po początku spodziewałam się czegoś lepszego, zakończenie mnie rozczarowało. (miałam nadzieję na większą ilość pochowanych znaczeń - bo to pański styl, a tu szczerbata wieża Babel z cierniem w koronie:/)

pomysł na wiersz dla mnie bardzo dobry

pozdrawiam
eva

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Kłopot taki, że to stareńki wiersz i zupełnie nie mam pomysłu i serca, by go jakosciowo zmieniac. Zresztą fakt, widac, że gęstosc słów ma pzrewagę nad refleksją, ale pzrynajmniej wiem, co z nim zrobic. Do kosza hop siup :)
Opublikowano

Panie Michale, proszę jednak zachować myśl i odbudować ją; tak lubię pańską zabawę znaczeń:) uwielbiam doszukiwać się odniesień skrzętnie przemycanych przez pana; jak już wspomniałam, pomysł na wiersz jest świetny, i wiem, że potrafi pan z tym zrobić wszystko.

pozdrawiam
eva

Opublikowano

a ten znów to samo!!jak można tak szantażować?no dobra,wiersz jest rewelacja.Ale po co kłamac?:P:P Ewa ma racje,przekombinowany,tzn nadmiar słów.Nie wyrzucaj.Zrób jak radzi Izabell(btw,łer da hel ys szi?:(( ) czyli wywal 20 słow:)takie ćwiczonko,zabija ćwieka na dłużej:)pozdrawiam zatroskany Michale/martyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ta noc jest zupełnie inna lunatycy uganiają się za księżycem w refrenie kołysanki jest nadmierna ilość kotów sen nie może zasnąć koszmarem pomieszkuje w moim łóżku   nie nie jestem wybudzony zegar tyka jak bomba i terroryzuje  
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Trafiłeś idealnie z tymi „dwiema osobowościami". Chciałam uchwycić moment, kiedy ona przygotowuje się do wyjścia, ale nie fizycznie - emocjonalnie. Kiedy zakłada maskę, zanim jeszcze wstanie od stolika. I to nie jest oskarżenie - raczej smutek.    Anegdota o Rubinsteinie - świetna! Nie znałam tej historii. Muzyczna inspiracja to dobre określenie. Życie bywa bardziej absurdalne niż literatura. :)    A mamie trochę namieszałeś w głowie. Łyka tabletki, ufała lekarzom, a teraz ciągle się zastanawia. Musiałam przeczytać informacje o lekach i sprawdzić , gdzie je produkuje - na szczęście we Francji. A scena na weselu nie zrobiła szczególnego wrażenia - tylko stwierdziła, że Kasia nie kocha Andrzeja i dobrze, że go ukarała. :))))    Pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!    Podoba mi się, że odebrałeś to jako „podsumowanie współczesnych relacji" - bo rzeczywiście o to mi chodziło. Świetny tekst!    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Proszalny   Bardzo dziękuję!  Twój komentarz o teatralności świata - bardzo to trafne. Chodziło mi właśnie o to, że pewne spotkania to już tylko fasada, gra pozorów. A makijaż był tu symbolem - nie chodzi o samą kobiecość, ale o pancerz. O to, że ktoś się przygotowuje do wyjścia, a nie do bycia.  Ale Twoje odczucia bardzo mi się podobają. :)    Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    "Urban poetry" - fajnie to nazwałeś. Miasto - ludzie są blisko siebie fizycznie, ale emocjonalnie w oddzielnych bunkrach.   Serdecznie pozdrawiam.     @andrew   Bardzo dziękuję!    Świetna ta klamra w Twoim wierszu - „chcemy być..." , a potem „boimy się smoków,  wracać do codzienności". To doskonale ukazuje ten mechanizm - że uciekamy w wyobrażenia, bo rzeczywistość (nawet ta przy kawie w kawiarni) jest za ciężka albo za pusta.     Serdecznie pozdrawiam. 
    • A ja widzę tu moment kiedy nie ma już emocji. Może oni o tym jeszcze nie wiedzą, jeszcze próbują, bo po coś się spotkali ale ta zewnętrzna maska jest nie do przebicia, utwardzona , sztywna, na pokaz. Może w środku jeszcze się coś tli, ale żadne się do tego nie przyzna. Smutny…ale bardzo mi się podoba.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...