Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja,
nad przepaścią stoje opuszczona,
Czekałam...
Na próżno -

Ty,
to w głębi Twoich oczu tonęłam
Czy wiesz? -

Oczy!
To w nich wciąż tańczy iskra pożądania

Ty,
to w Twoich oczach
utonąć pragnę...
to w Twoich ramionach
schronienia chcę szukać...

Skoczę?
Czy zdążysz przyjść?

Ja!
Nad przepaścią stoję opuszczona
i ten lęk...-
że twardo muszę upaść...

Opublikowano

Szanowna Pani Natalko, ekhem...Uczucia nie robią wiersza (to wiersz ma wytwarzać uczucia), ani znaczące wielokropki, ani zdarte do cna, oklepane sformułowania typu:
nad przepaścią stoje opuszczona,
Czekałam...
Na próżno -
no itd, właściwie całość należało by tu wkleić, bo tekst składa się z samych takich kwiatków. Z pewności a wydaje się Pani, że jeśli napisze Pani: "nad przepaścią (...)opuszczona", "w głębi Twoich oczu tonęłam", "w Twoich ramionach schronienia chcę szukać..." itd, a okrasi to Pani jeszcze tzw egzystencjonalnymi pytaniami typu: "Skoczę?
Czy zdążysz przyjść?", to powstanie z tego wiersz. Nic bardziej błędnago - powstaje z tego koszmarek. Problem w tym, że aby pisać (dobrze pisać) trzeba dużo, bardzo dużo czytać. Im więcej różnych rzeczy się przeczyta, tym szybciej znajdzie sie swój własny, poetycki język. Na razie głęboki kosz dla tekstu.

pozdrawiam.;-)

Opublikowano

Zgadzam się z poprzednikami, że forma nie jest najlepsza oklepane zwroty, jednak sam pomysł wydaje mi się dobry tylko trzeba to inaczej ubrać. Nie zgodzę się z twierdzeniem, że uczucia nie tworzą wiersza, a czym jest wiersz, jeśli nie pewnym odczuciem, myślą, emocją przelana na papier tylko trzeba zrobić to w odpowiedni sposób. Mała rada napisz najpierw to, co czujesz i co chcesz wyrazić a potem ubieraj to w poetycka formę.
Pozdrawiam

Opublikowano

niestety oni mają rację.

Ty, oczy, przepaście, lęki, upadki, jego oczy....
nie nie nie

widać, że dopiero zaczynasz, więc nie zrażaj się komentarzami przypadkiem ;)
wszyscy na forum chcą się tu ulepszać, nic więcej ;] więc wyciągaj wnioski i pisz dalej!

pzdr
wiktor

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Do domu nie prowadziły żadne ulice, wciąż mieszka w sercu kieszeniach. Procesji chmur ażurowych przestrzeniach pinakli kwiatów wciąż widać szpice. Mieszkam tam gdzie są cieni szkice, osiądą znów na miłości zwieńczeniach, Nurzając się w majowych półcieniach, spienionych raf rozbiją ciemnice. Torfową drogą ciągle idę i idę, otwarte drzwi nieustanne mijam, w nich słychać dopieszczoną ciszę. Mine the mine- przecież nie zginę, sennym motylom kolory mgłami zbijam. Dom- tam Mama kołysankę pisze.  
    • @Robert Witold Gorzkowski  zadam pytanie o sens cierpienia? Hiob zapłacił niewyobrażalną cenę. I jaka jest miłość Boga do ludzi, ludzi do Boga. Cierpienie i ból- nieodłączne składowe życia człowieka. Dobro i zło- nasze człowieczeństwo
    • Tak, są wiersze dobre, bo złych nie ma Są te lepsze, a tych gorszych też brak - Proszę Pana to pan gustu nie ma - Proszę Pani może nie mam ale powątpiewam    czy z poezją jest tak dobrze, że wszystkiemu się już oprze? - Ma Pan na to jakiś sposób? Jeśli to jest problem to się sam rozwiąże - W takim razie chciałbym poznać Pani imię, jeśli można? - Oczywiście, proszę bardzo bo choć jestem tu czytana    zdradzę Panu - jestem jeszcze nie nazwana  
    • @Alicja_Wysocka Cisza jest słowem o wielkiej sile, bo ma "każdą treść", każdą która rani, dla Tej, która na nie czeka.  Poetkę słowa i cisza ranią, jak innych ciosy nożem. A pióra nie waż się nie ruszać :-)
    • "Po swojemu" - tak, bo żyjemy pierwszy raz i powinniśmy się wypowiadać swoim językiem bez lęku - jak dziecko, które uczy się świata i wypowiada trochę chaotycznie, niegramatycznie, ale zawsze tak ślicznie, z radością neofity. Ale dla mnie najważniejsze jest oczekiwanie, że moje słowa "zrymują się" z czyiś sposobem widzenia świata... A rymy bywają takie różne. To jest tajemnica odnajdywania swojej połówki, nie sądzisz? :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...