Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiesz, że gdy sie urodziłeś,
Twa matka Cię przytuliła.
I choć niezbyt ładny byłeś,
"Cudowny" o Tobie mówiła.
Myślała o Twoim imieniu,
Aż wkońcu Ci je nadała.
W trosce i skupieniu,
Cię wychowywała.
Gdy lat miałeś już siedem,
Posłała Cię do szkoły,
Tam byłeś niejeden,
Lecz takżde tulony.
Teraz do szkoły wciąż chodzisz,
A Mamy niedoceniasz,
Na każdym kroku ją zwodzisz,
I jej decyzje zmieniasz.
Lecz pomyśl co będzie kiedyś,
Gdy sam rodzicem będziesz,
Wtedy ją docenisz?
Pomagać będziesz codziennie?
Nie lepiej byłoby dzisiaj,
Pokazać, że dzieckiem jej jesteś!?

Opublikowano

Dobrze, że zdecydowała sie Pani na publikacje tego wiersza; pierwszy raz tutaj i mam nadzieję, że nie ostatni. Moje propozycje:
1. nie poruszać już takich tematów
2. nie pisać na kolanie
3. sprawdzać przed dodaniem
4. pisać z metaforami
5. nie pouczać w wierszu słowami, raczej obrazem
6. malować z większą wiarą w umiejętności czytelnika - nie podawać nic na talerzu
7. mieć odwagę dodać niedługo następny wiersz

Pozdrawiam, mniemając, że kolejny tekst będzie lepszy.

Adam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



odważe się... i to napewno
mam nadzieje ze kolejny bedzie lepszy, bo kolejny, bedzie swiezszy, napisalam go tu , bo wlasnie on, wygral u mnie w szkole... (tj., ja wygralam) wiec napisalam..
nastepny wiersz dodam, jak napisze...
i bedziecie jego tez mogli skrytykowac

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...