wspomnienie

[Emilia Lorche]

nie czuję nienawiści
nie umarłam nawet
choć obiecywałam

uśmiechem kry łez bolące kruszę
marzenia nowe wymarzyłam
i boso nauczyłam się stąpać po trawie

jeszcze smutno mi czasem
bo wtulona w poduszkę pamiętam
jak prosiłam
- tylko dbaj o mnie zawsze

[rose garden]

"Nie czuję nienawiści
nie umarłam nawet
choć obiecywałam"

Wiersz bardzo mi się podoba, być może dlatego, że obecnie czuję się tak, jak bohaterka twojego wiersza. Zwłaszcza ten fragment, który skopiowałam i przecież wiem, że mówiono tak już setki razy ale całość bardzo, bardzo na tak. Pozdrawiam.

[EWA_SOCHA]

pewnie, żem baba, czuję ten wiersz, ale coś mi w nim zgrzytem i trzaskiem stoi

Nie czuję nienawiści
nie umarłam nawet
choć obiecywałam

uśmiechem kry łez bolące kruszę
marzenia nowe wymarzyłam
i boso nauczyłam się stąpać po trawie.

Jeszcze smutno mi czasem
bo wtulona w poduszkę pamiętam
jak prosiłam
- tylko dbaj o mnie zawsze.

rozdzieliłabym, to raz, a dwa, interpunkcja do poprawy - albo jest, albo jej nie ma - trzeba się zdecydować

jeszcze wrócę
pozdrawiam
eva

[Emilia Lorche]

Ewo, przychylam sie do Twojej rady:) Rozdzielam i rezygnuje z interpunkcji (w sumie to ona miala dzielic na czastki, a jak juz podzielone to stala sie faktycznie niepotrzebna). Mam nadzieje ze tak lepiej? Pozdrawiam i dziekuje. buziaki.

[EWA_SOCHA]

teraz poczekaj na ocenę sprawniejszych w tym rzemiośle:)

pozdrawiam
eva

[EWA_SOCHA]

uśmiechem kry łez bolące kruszę