Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dla Davida Lyncha


Uginające się ciężarem bezsensu słowa.
Samotna kobieta stojąca przy drodze
pragnie autostopem dojechać do miłości swego życia.
Trafia na drogę wiodącą donikąd.
Prawdę znajdziesz w szyderczym uśmiechu
starszego mężczyzny siedzącego na twym łóżku o świcie.

Tańczący karzeł w ciemnym lesie
łamie ci palce, gdy błagasz go o czułość.
Retrospekcja – podróż zmęczonego umysłu
aż po krańce rozsądku.
Utrata pamięci boli, ale jest konieczna,
aby być szczęśliwym.

Życie jest kinem.
W każdej chwili możesz z niego wyjść.

Wytarta z wszystkich myśli głowa boli tak bardzo.
Twarz animalistycznego człowieka eksploduje na rozhisteryzowany tłum.
Macica bezpiecznie zamknięta w słoiku czeka na lepsze czasy.

Pragnę już tylko wyjść z tego mroku i pójść do jasnego lasu.

Szaleństwo kochanków rozbijających swe marzenia na setki kawałków szkła, którymi się kaleczą.
Nie zdążą na spotkanie z czarnoksiężnikiem , do którego modlili się całe życie.

Kosmiczna pomyłka.
Embriony zamieniły się rolami.
Zepsuta układanka Pana Boga.

Opublikowano

Hej, proszę o wyrozumiałość dla tego"szaleństwa", które jest po prostu próbą nazwania kimatu filmów lyncha, może trafną, może nieudaną,,pozdrawiam all:)

Opublikowano

zrozumiałem - szaleństwo;
rzeczywiście, szaleństwo jest przekonujące, ale tekst wymaga oczyszczenia, bo za dobry, by tak
przegadany, nie błysnął inwencją, której piękno i ogrom robi na mnie wrażenie;
zatem: bez pierwszego wersu,
- a potem może tak:

samotna kobieta stojąca przy drodze
pragnie autostopem
dojechać do miłości

trafia doinikąd
prawdę znajdziesz w szyderczym uśmiechu
starszego mężczyzny
siedzącego na twym łóżku
o świcie

tańczący karzeł w ciemnym lesie
łamie ci palce
retrospekcja - podróż zmęczonego umysłu
po krańce rozsądku
utrata pamięci boli
jest konieczna do szczęścia

życie jest kinem
w każdej chwili możesz z niego wyjść

wytarta z wszystkich myśli głowa
twarz animalistycznego człowieka
eksploduje
macica bezpiecznie zamknięta w słoiku
czeka na lepsze czasy

pragnę z tego mroku
wyjść
zanurzyć się w jasnym lesie

kawałki szkła szaleństwo kochanków
nie zdążą na spotkanie z czarnoksiężnikiem
do którego modlili się całe życie

kosmiczna pomyłka
embriony zamieniły się rolami
zepsuta układanka

Opublikowano

Tak lepiej chyba...

Ja bym jeszcze uniknał opisywania fabuły, bo film to logiczny cykl odkrywania sensu za pomoca następujących po sobie obrazów (nie uzywając "fachowych" określeń), z którego dopiero w naszym umyśle powstaje fabuła.....

"
samotna kobieta stojąca przy drodze
pragnie autostopem
dojechać do miłości

trafia donikąd"

to "trafia donikąd: to juz opowiadanie fabuły-powinno być przedstawione kolejnym obrazem, i może nawet umieścic do dalej, za następnymi obrazami (np droga prowadzi... albo jeszce raz opisać kobieta ..... )

w każdym razie w tym miejscu nie ma na to sformułowanie miejsca....

z tym "wyjścem z życia" to bym polemizował, ale to ideologicznie, więc nie miejsce tu na taką dyskusję..... akceptuje wizje autorską.....

Pozdrawiam

Opublikowano

do JAcka i Jaro Sława:Tak, dziekuję , Wasze komentarze są b. profesjonalne i tworcze,
JAcku, dziękuję za oczyszczoną z niepotrzebnych opisów wersję wiersza, teraz jest bardziej przemawiająca,
JAroSław: b.dobry pomysł z taką filmową konstrukcją wiersza, ja sugerowałam się raczej wolnymi skojarzeniami z klimatu Lyncha,nie z konkretnymi filmami czy scenami, ale pomysł na taką formę jest twórczy i oryginalny, można pobawić się z ukazaniem czasu,klatka po klatce,
pozdrawiam i dzieki serdeczne

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MigrenaJa mam skojarzenia z koncepcją miłości karmicznej.   To miłość z poprzednich wcieleń, którą musimy przepracować i dokończyć w życiu obecnym, gdyż pozostajemy, z jakichś powodów, w stanie nierównowagi. Jest bardzo intensywna emocjonalnie, ale nie zmierza do trwałego, szczęśliwego związku, gdyż jej celem jest kontynuacja lub zamknięcie czegoś, co rozpoczęło się w poprzednich cyklach życia. To są zazwyczaj relacje, które mają czegoś istotnego nauczyć. Wszystko, co się w nich wydarza, staje się lustrem, w którym należy dostrzec obszary wymagając uzdrowienia, zrozumienia, głębokich przemian. Niespełnienie to droga. I nawet, jeśli później każde z tych dwojga wyruszy już na własne ścieżki, karmiczne spotkanie nigdy w nim nie wygaśnie, nie zabliźni się.  
    • @marekg W tym wierszu jest bardzo dużo smutku i tęsknoty. Opowiada o trudnej miłości, w której obie strony rzucają w siebie kamieniami, zawodzi komunikacja. Noc też nie przynosi ukojenia, gdy zabiera się ze sobą do snu poranione myśli, niepokój. Tekst kończy się na tej skardze, nie wiadomo, co dalej, jak będzie dalej przebiegała relacja.   Ostatni dwuwers skojarzył mi się z wierszem H. Poświatowskiej - *** (nie potrafię inaczej)   Zacytuję fragmenty:   nie potrafię inaczej w środku ciała jest kot wygięty pragnieniem wołający o człowiecze ręce uspokajam go słowami kłamię (...) i nagle wszystkie zgięte paznokcie wbija we mnie głuchy ślepy kot   To jest ten moment, kiedy leżąc w samotności i mroku, człowiek aż cały kurczy się z rozpaczy, i to jest wręcz cielesne.   Natomiast kamienie z pierwszego dwuwersu przypomniały mi pewną przypowiastkę. Ludzie w relacji są jak kamienie wrzucone do jednego zamkniętego worka, którym potrząsa życie. I wiadomo, że muszą się w tej sytuacji o siebie obijać. To symbol różnych zranień, konfliktów, kryzysów, trudnych rozmówi, itd. Ale po latach, jeśli worek się otwiera, nie ma już zwykłych, kanciastych kamieni, tylko oszlifowane diamenty. O ile, oczywiście, dwoje ludzi przetrwa i zrozumie ten proces rozwoju w miłości.   Sądzę też, że mimo tymczasowego bólu, zawsze jest jakaś przyszłość, jakaś przestrzeń.
    • każdy pies zdobywa nasze uczucia a pogłaskany kładzie się przy naszej nodze
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje Alicjo za tego strusia - ubawił mnie -                                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witaj - cieszy mnie że się podoba moment o którym piszesz w komentarzu -                                                                                                              Pzdr @Natuskaa - @Berenika97 - dziękuje uśmiechem - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...