Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeśli odpowiesz pójdziemy tam
razem zbierzemy małe japonki z jeziora, pamiętaj
kapelusze dodają lat - między włosami

a głosem niny simone; przeciąganiem nut na drugą stronę
woda wygładza stopy srebrem – masz
tak chłodne nazwisko; wild is the wind
dasz mi więcej niż wtedy; pamiętasz

dojrzewają grudniowe kwiaty
trzeba je pielęgnować; zapominam
- nawet słonie czasami płaczą

Opublikowano

Panie M.Krzywak, serdecznie dziekuje, tytul jak tytul ma zwracac uwage a poza tym to tez jakby nawiazanie do Niny Simone i jej piesni:)


Julio Zakochana bardzo sie ciesze ze zaskoczylem osobe o tak pieknym imieniu;)
moja siostra ma tak samo :)

pathe, znasz Nine, znasz ta piosenke? jest swietna zakochalem sie w niej
od pierwszego posluchania i napisalem wiersz:)

Martyno, wiem i dziekuje serdecznie. ciekawe, msz chyba wiekszosc moich
wierszydel w ULU?!;)


Pozdrawiam everybody goraco
:)

Jasiu

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

Tytuł jest jakby oderwany od całości ale napewno tak chciałeś.
Wiersz jest dobry jak na erotyk ale mógłbyś zmienić temat ponieważ ten jest hhmmm... uniwersalny a po tytule chciałoby się przeczytać wiersz po angielsku a nie tylko wstawki anglojęzyczne. Pozdrawiam Sunny

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...