Twoje ręce

[rose garden]

Jestem tylko nic nie znaczącym
pyłkiem w przestrzeni
a trwam w przeświadczeniu,
że mogę ogarnąć dłońmi świat zmysłów,
zamknąć go w moim sercu na zawsze.

A jednak nie chcę mu ulec,
chcę być sobą,
a dać się ponieść zmysłom
to oddać swoją duszę,
oddać siebie w niewolę.

Dlatego trzymam zmysły na uwięzi,
dusząc się w ich wilgotnym wnętrzu.
Niespełniona lecz wolna.
Niespełniona - z ciałem krzyczącym z bólu.

Ach gdyby znalazły się ręce,
które nie kaleczą, nie ranią, nie wiążą.
Pieszczą i wolność dają jednocześnie.
Ręce, które są wiatrem dzikim.
Ręce motylim skrzydłom podobne.
Drapieżne i czułe.
Silne i delikatne.
Odpychające i przyciągające.

Ach wtedy
oddałabym się tym rękom w niewolę.
Oddana i odrzucjąca.
Złakniona i nasycona.
Nie wahająca się nigdy.
Wiecznie pragnąca.
Wiecznie żebrząca.

O te ręce czułe i mistrzowskie.
...............................
Ty masz takie ręce!!!

[zak stanisława]

przegadany, mało odkrywczy- jako wyznanie w formie listu do faceta- to tak,
pozdrawiam ciepło Es

[rose garden]

Przepraszam za długi brak reakcji na wpis. Dziekuję za to ,że zechciałaś poświęcić czas na tak mało ambitny utwór. Wiesz jak się pisze o sprawach, które są dla nas ważne, które bolą lub cieszą to wydaje się, że jest to interesujące i udane. Tu dostaję po głowie! Ale i tak będę pisać dalej. Dziekuję za życzliwość.