Oto ja

[Miłka Maj]

dała mi fiołkowe imię – na przekór
byś sfioletowiał ze złości
twojego nazwiska już dawno nie noszę

podczepiła skrzydła anioła – na przekór
odciąłeś nim zdążyłam wzlecieć
upadłam i nie rwę się już do nieba

zapomniała uszyć serca na miarę
tysięcy lęków z przeszłości
od zawsze się w nim nie mieścisz

[zak stanisława]

twojego nazwiska nie noszę
od dawna się w nim nie mieścisz
upadłam i nie rwę się do nieba"
a on fioletowieje ze złości?
- he he - podoba się
pozdrawiam ciepło

[le_mal]

Miłko,bardzo podoba się.Pełen smutku i żalu.
Osłodą jest fiołkowe imię.Proza życia.
Słoneczka życzę!Pa.
Przecież jest dopracowany i po co się czepiać:)

[Stefan_Rewiński]

Zainspirowany Twoim wierszem, narysowałem Twój lot. Podaj e-mail, to wyślę, miłkiego dnia, Stefan.

[Miłka Maj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę Wam napisać, że jestem pod wielkim wrażeniem Stefanowej Miłki :))) /szczegółów nie zdradzę/, gdyby ew. kiedyś jakieś cóś - to zabieram ją na okładkę - cudna, dziękuję Stefanku,
buziaki/V.

[Stefan_Rewiński]

Ucieszyłaś mnie, hej!

[le_mal]

Dobrych ludzi niech szczęście spotyka:)
Miłkowego dnia!