to tylko słowa-mój pierwszy wiersz-bez tytułu

[kornelia kwiatkowska]

Drzewa kołyszą się na wietrze,
Domy stoją prosto i równo,
żałują...
Ptaki pływają w powietrzu,
Człowiek jest przybity do ziemi,
lecz spełnia swoje marzenia...

[kornelia kwiatkowska]

Proszę o szczere komentarze... wiem, że poetka ze mnie nie będzie, ale przecież wszystkiego warto spróbować... Pozdrawiam!

[Jerzy Rybak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to się - tak jakby - wyklucza.

pozdr.

[kornelia kwiatkowska]

Nierozumiem Jerzy Rybaku dlaczego uważasz, że to się wyklucza. Dla wyjaśnienia chciałabym sprecyzować: umieściłam tu swój wiersz by spróbować swoich sił w poezji. Proszę o szczere komentarze by dowiedzieć się co z tego wyszło. Pozdrawiam:-)

[kalina kowalska]

no dla mnie nic nie wyszło
czego żałują domy? - trzykropka?
jakaś niemrawa próba filozofowania w oparciu o napotkane bodźce wzrokowe

tu nie ma nic ciekawego
ani w opise, ani w warstwie znaczeniowej
ale jest krótki, to na +

pozdrawiam

[Jerzy Rybak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dlatego też.

pozdr.

[Leszek Baliński]

Jeżeli to pierwszy wiersz jaki napisałaś, to może być. Jak pierwszą próbę zmagania się z "materią" poezji, to nawet nieźle ;), ale jeżli jest to pierwszy wiersz, który zdecydowałaś sie opublikować, wybrany z innych wierszy, to niestety już nieco gorzej.
Do czego można się przyczepić:
1. wiersz bardzo prosty, mało sugestywny, nie do końca oddaje, to co autor chciał powiedzieć (jeśli dobrze rozumię co chciał;))
2. czemu miało służyć przeciwstwienie kołyszących się drzew stojącym prosto domom? taki obraz, który raczej nic nie wnosi.
3. podnoszone już żałujące domy (czyżby tego, że stoją?).
4. pływające ptaki można w zasadzie wybaczyć, ale trochę to dziwnie brzmi.
5. człowiek, który spełnia swoje marzenia nie jest przybity do ziemi. czasem się kołysze, czsem stoi prosto, a czasem... pływa w powietrzu.

Co na plus:
1. wiersz bardzo prosty i jak się uprzeć, to jakiegoś sensu można się dopatrzeć.
2. udała Ci się pewna sztuka. napisałaś wiersz o wierszu, który napisałaś ;).
3. próbujesz, a to się też liczy. próbuj dalej, nie zrażaj się takimi komentarzami jak ten i nie śpiesz się z publikacją, a z czasem będzie na pewno dużo lepiej.

Pozdrawiam Serdecznie

[Smok]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- no i bardzo dobrze

może będzie poetka, może nie będzie

pozdrawiam

[Bartosz Wojciechowski]

Ja też mogę powiedzieć (bez cienia zgryźliwości, serio), że jego
największym atutem jest niewielka objętość. Cieszę się, że wybrałaś
ze swoich przemyśleń tylko to, co najważniejsze i poszłaś w stronę
minimalizmu - gdybyś to rozwlekła, byłoby zapewne zupełnie niestrawne.

Jak napisał Leszek, "jak się uprzeć, jakiegoś sensu można się dopatrzeć"
- drzewa się kołyszą, domy żałują, że nie mogą się kołysać, ptaki pływają
w powietrzu, a jednak tylko człowiek, choć przybity do ziemi, spełnia swoje
marzenia. O, i już jest sens.

Podsumowując - jak to się tutaj mówi: "masz potencjał". Mówi się też:
"dużo ćwicz, dużo czytaj". Ja ze swojej strony mogę dorzucić - pozostań
na razie przy takich krótkich tekstach, szukaj lepszych metafor, ciekawszego
języka i piękniejszych obrazów. Powodzenia! :)

[M._Krzywak]

Drzewa kołyszą się na wietrze, - przyroda/natura - ruch
Domy stoją prosto i równo, - przedmiot - bezruch
żałują... - ta personifikacja wadzi trochę
Ptaki pływają w powietrzu, - przyroda/ruch
Człowiek jest przybity do ziemi, - i tutaj by była ciekawa opozycja w odniesieniu do pierwszych dwóch wersów
lecz spełnia swoje marzenia...

Proszę pisac dalej...
Po p. Bartoszu i p. Leszku nic mądrzejszego nie dorzuce :)
Pozdrawiam.

[Chanah Letkowska]

Witam Pani Kornelio,

" Drzew juz nie ma,
tylko wiatr pomiedzy budynkami
kolysze resztkami ptakow.
Czlowiek spelnil swoje marzenia
Zaluje"

Pozdrawiam, Chanah

[Etiuda G-Dur]

Poetą się nie zostaje, ani nie bywa. Poetą się jest. To piętno. :)
A co do wiersza. Hmm. Trochę się to kupy wszystko nie trzyma, gdzieś się gubi sens. Język? Może trochę za duzo prozy w tej poezji. Ale jeśli to naprawdę jest pierwszy Twój wiersz w życiu,to ukłony. Ech, jakie gnioty mi wychodziły... szkoda słów :) Pisz dalej, a być może odkryjesz drzemiącą w Tobie poetkę. A jak nie - bez tragedii. Cóż to byłby za świat, gdyby sami poeci po nim stąpali, strach pomysleć :D

Pozdrawiam.

Ewelina.

[kornelia kwiatkowska]

Dziękuje za komentarze w szczególności zawarte w nich rady... postaram się rozważyć wasze propozycje a przede wszystkim będe próbować dalej. Kolejny raz się przekonałam że warto wszystkiego spróbować ;-)
Cieplutkie pozdrowienia dla: Kaliny Kowalskiej, Leszka Balińskiego, Smoka, Bartosza Wojciechowskiego, M. Krzywaka, Chanah Letkowskiej, Etiudy G-Dur a w szczególności dla Jerzego Rybaka, który niezrozumiał moich dobrych intencji;-)

PS: Dla wszystkich ciekawych jest to mój "chyba" pierwszy (i do tej pory ostatni) wiersz bo napisałam go bardzo dawno (dlatego nie pamiętam czy był pierwszym) a ostatnio "wygrzebałam" go z pamięci.
Mam już kilka propozycji nowych wierszyków, ale czekając na zakończenie limitu postaram się je udoskonalić. Buziaki:*